کیف پول ایجنت

کیف پول عامل چیست؟

یک کیف پول نماینده یک پیکربندی کیف پول است که به نرم‌افزار اجازه می‌دهد به صورت زنجیره‌ای عمل کند—پیام‌ها را امضا کرده و تراکنش‌ها را ارسال کند—بدون اینکه آن نرم‌افزار کنترل نامحدودی بر روی وجوه داشته باشد. به جای اینکه به یک برنامه کیف پول اصلی خود را بدهیدکلید خصوصیشما اختیارات محدودی را واگذار می‌کنید (برای مثال، مجموعه‌ای خاص از قراردادها، یک بازه زمانی و یک سقف هزینه) تا یکعامل هوش مصنوعیمی‌تواند اجرای خودمختار را به‌طور ایمن انجام دهد.

این مفهوم در مرکز آنچه که اجرای خودمختار دیفای بر روی زنجیره است قرار دارد، جایی که سیستم‌های تصمیم‌گیری به یک روش ایمن برای "تماس" با بلاکچین‌ها نیاز دارند در حالی که تحت قوانین مشخصی محدود می‌شوند.حسابرسیو لغو کنید.

معنی کیف پول عامل

در عمل، "کیف پول عامل" معمولاً به یکی از دو الگو اشاره دارد: (1) یک کیف پول جداگانهآدرسکنترل شده توسط یک عامل، تنها با آنچه که نیاز دارد تأمین مالی می‌شود، یا (2) یک امضاکننده مجوزدار که می‌تواند به نمایندگی از یک حساب اصلی عمل کند در حالی که خود حساب اصلی نیست. ایده کلیدی واگذاری است: عامل می‌تواند اقدام‌های خاصی را انجام دهد، اما نه همه چیز.

واگذاری می‌تواند به وسیلهقرارداد هوشمندکیف پول‌ها، موتورهای سیاست، یاانتزاع حسابویژگی‌ها، و اغلب به اعتبارنامه‌های موقتی مانند کلید جلسه وابسته است تا دسترسی به‌طور خودکار منقضی شود. طراحی‌های خوب کیف پول عامل همچنین مجوزها را به‌طور صریح مشخص می‌کنند—اینکه عامل چه چیزی را می‌تواند فراخوانی کند، چه مقدار می‌تواند خرج کند و چه زمانی باید متوقف شود.

کیف پول عامل هوش مصنوعی

کیف پول عامل هوش مصنوعی، کیف پولی است که به طور خاص برای یک عامل هوش مصنوعی طراحی شده است که اقداماتی (مانند تعویض، متعادل‌سازی یا پرداخت برای خدمات) را برنامه‌ریزی کرده و سپس آن‌ها را به صورت زنجیره‌ای اجرا می‌کند.

لایه کیف پول، محدودیت‌هایی را در اطراف آن خودمختاری فراهم می‌کند: می‌تواند نیاز به لیست‌های مجاز از قراردادهای تأیید شده داشته باشد، سقف هزینه‌ای را در هر روز یا هر تراکنش اعمال کند و از لغو حمایت کند اگر عامل به طور غیرمنتظره‌ای رفتار کند. بسیاری از تیم‌ها این را با حساب‌های هوشمند پیاده‌سازی می‌کنند، بنابراین "امضای" عامل در واقع یک مجوز است که توسط منطق کیف پول بررسی می‌شود، نه یک قدرت کلید خصوصی عمومی.

استانداردهای نوظهوری مانندEIP 7702در اینجا مرتبط هستند زیرا هدف آن‌ها آسان‌تر کردن واگذاری و رفتار مشابه حساب‌های هوشمند از حساب‌های خارجی موجود است، که می‌تواند نحوه دریافت مجوزهای محدود و قابل حسابرسی توسط یک سیستم هوش مصنوعی را ساده‌تر کند.

کیف پول خودمختار کریپتو

عبارت کیف پول خودمختار کریپتو به طور کلی به کیف پول‌هایی اشاره دارد که می‌توانند به طور خودکار بر اساس قوانین، محرک‌ها یا تصمیمات عامل، تراکنش‌ها را انجام دهند—بدون اینکه یک انسان هر بار روی "تأیید" کلیک کند.

خودمختاری می‌تواند به روش‌های مختلفی به دست آید: یک ربات می‌تواند کلیدها را به طور مستقیم نگه دارد (ریسک بالا)، یک کیف پول قرارداد هوشمند می‌تواند مجوزهای واگذاری شده را تأیید کند (ریسک کمتر)، یا یک مدل ترکیبی می‌تواند از اعتبارنامه‌های کوتاه‌مدت به همراه بررسی‌های سیاست زنجیره‌ای استفاده کند.

الگوی رایج این است که یک کلید جلسه به عامل برای یک دوره محدود صادر شود، سپس محدودیت‌هایی برای آنچه که آن کلید می‌تواند انجام دهد، اعمال شود (به عنوان مثال، فقط با یک روتر DEXتعامل کند، فقط تا یک سقف هزینه، و فقط تا زمان انقضا). این رویکرد مزایای اجرای خودمختار—سرعت، موازی‌سازی و عملیات ۲۴/۷—را حفظ می‌کند در حالی که شعاع انفجار را در مقایسه با دادن دسترسی نامحدود به یک عامل به خزانه کاهش می‌دهد.

چرا کیف پول عامل مهم است

کیف پول‌های عامل مهم هستند زیرا "عامل‌هایی که می‌توانند فکر کنند" را به "عامل‌هایی که می‌توانند به طور ایمن عمل کنند" در بلاک‌چین‌های عمومی تبدیل می‌کنند. بدون واگذاری، توسعه‌دهندگان یا کنترل را متمرکز می‌کنند (سیستم‌های نگهداری) یا ریسک مدیریت کلید غیرقابل قبول را با قرار دادن کلیدهای قدرتمند در نرم‌افزارهای خودکار به عهده می‌گیرند.

با یک کیف پول عامل، مجوزها قابل برنامه‌ریزی می‌شوند: می‌توانید اقدامات را محدود کنید، اعتبارنامه‌ها را چرخش دهید و دسترسی را به سرعت قطع کنید، که برای اتوماسیون در سطح تولید در DeFi و تجارت ضروری است. با بالغ شدن سیستم‌های دیفای، احتمالاً کیف پول‌های عامل به یک رابط استاندارد بین موتورهای تصمیم‌گیری و اجرای زنجیره‌ای تبدیل خواهند شد—که اجرای خودمختار زنجیره‌ای را ایمن‌تر، قابل ترکیب‌تر و آسان‌تر برای مدیریت می‌کند.