ایردراپ

ایردراپ چیست؟

ایردراپ روشی برای توزیع رمزارز توکن‌ها با ارسال مستقیم آن‌ها به آدرس‌های کیف پول کاربران است، که معمولاً بر اساس قوانین صلاحیت مانند استفاده‌های گذشته، نگهداری یک دارایی خاص، یا انجام کارهای ساده انجام می‌شود.

در حالی که مردم اغلب ایردراپ‌ها را به عنوان “توکن‌های رایگان” توصیف می‌کنند، بهتر است آن‌ها را به عنوان ابزاری برای بازاریابی و ساخت جامعه در نظر بگیریم که به یک پروژه کمک می‌کند تا کاربران را جذب کند، مشارکت زودهنگام را پاداش دهد، یا قدرت حاکمیت را در میان بسیاری از دارندگان پخش کند.

ایردراپ چگونه کار می‌کند؟

در سطح بالا، یک ایردراپ با تعریف چه کسی واجد شرایط است، چقدر دریافت می‌کند، و چگونه می‌تواند ادعا کند (یا اینکه آیا توکن‌ها به طور خودکار تحویل داده می‌شوند) کار می‌کند. پروژه‌ها معمولاً با انتخاب یک تاریخ “عکس‌برداری” صلاحیت یا مجموعه‌ای از رفتارهای زنجیره‌ای شروع می‌کنند.

به عنوان مثال، یک پروتکل ممکن است تصمیم بگیرد که کیف پول‌هایی که قبل از شماره بلوک خاصی از صرافی غیرمتمرکز خود استفاده کرده‌اند، نقدینگی ارائه داده‌اند، یا دارایی‌ها را پل زده‌اند، واجد شرایط هستند.

سپس طراحی توزیع می‌آید. بسیاری از ایردراپ‌ها از یک سیستم امتیاز یا سطح (فعالیت بیشتر یا مشارکت طولانی‌تر توکن‌های بیشتری به دست می‌آورد) استفاده می‌کنند، در حالی که دیگران از قاعده ساده‌تری مانند “هر کیف پولی که توکن X را نگه داشته، توکن جدید Y را دریافت می‌کند” استفاده می‌کنند.

سپس پروژه یک فرآیند ادعا منتشر می‌کند—معمولاً یک وب‌سایت که کاربران کیف پول را متصل کرده و پیامی را برای اثبات مالکیت آدرس ادعا می‌کنند.اگر ایردراپ “بر اساس ادعا” باشد، کاربران باید در یک بازه زمانی فعالانه ادعا کنند؛ اگر “خودکار” باشد، توکن‌ها بدون هیچ اقدامی به کیف پول‌ها منتقل می‌شوند.

یک نمای ساده مرحله به مرحله به این صورت است: 1. قوانین تعیین می‌شوند: پروژه صلاحیت را تعریف می‌کند (به عنوان مثال، از اپلیکیشن استفاده کرده، سهام‌گذاری کرده، رأی داده یا توکنی را نگه داشته است). 2. داده‌ها جمع‌آوری می‌شوند: فعالیت زنجیره‌ای تجزیه و تحلیل می‌شود و فهرستی از آدرس‌های واجد شرایط ایجاد می‌شود. 3. [تخصیص](internal:glossaryEntry:DReaqPk75EPNfG6XQ70tQI) محاسبه می‌شود: هر آدرس بر اساس قوانین مقداری دریافت می‌کند. 4.

ادعا یا تحویل انجام می‌شود: کاربران یا از طریق یک قرارداد ادعا می‌کنند یا توکن‌ها را به طور مستقیم دریافت می‌کنند. 5. توکن‌ها قابل استفاده می‌شوند: دریافت‌کنندگان می‌توانند توکن‌ها را نگه دارند، معامله کنند، سهام‌گذاری کنند یا از توکن‌ها برای حاکمیت استفاده کنند—بسته به هدف توکن.

یک تشبیه مفید یک تعاونی جدید است که در یک شهر افتتاح می‌شود: به جای فروش تمام سهام عضویت به چند سرمایه‌گذار، سهام را به مشتریان و مشارکت‌کنندگان زودهنگام می‌دهد. هدف این است که کاربران را به مالک تبدیل کند، بنابراین احتمال بیشتری دارد که مشارکت کنند، بازخورد دهند و به رشد شبکه کمک کنند.

ایردراپ در عمل

ایردراپ‌ها در DeFi و وب3 گسترده‌تر در چند الگوی رایج ظاهر می‌شوند:

• ایردراپ‌های کاربران پروتکل: اپلیکیشن‌های DeFi ممکن است توکن‌های حاکمیت را به کیف پول‌هایی که قبل از یک عکس‌برداری از پروتکل استفاده کرده‌اند، ایردراپ کنند. این به زودهنگام‌پذیران پاداش می‌دهد و به توزیع قدرت رأی‌گیری به کاربران واقعی کمک می‌کند نه فقط به افراد داخلی.
• ایردراپ‌های اکوسیستم: برخی شبکه‌ها و اکوسیستم‌های اپلیکیشن توکن‌ها را به دارندگان یا سهام‌گذاران یک دارایی پایه توزیع می‌کنند (به عنوان مثال، توزیع توکن‌های جدید اپلیکیشن به افرادی که توکن اصلی یک شبکه را سهام‌گذاری کرده‌اند). این می‌تواند انگیزه‌ها را در یک اکوسیستم هم‌راستا کند و مشارکت بلندمدت را تشویق کند.
• ایردراپ‌های مبتنی بر کار: پروژه‌ها گاهی اوقات نیاز به اقدامات خارج از زنجیره (پیوستن به یک کانال جامعه، انجام مأموریت‌ها) یا اقدامات درون زنجیره‌ای (انجام یک مبادله، ضرب یک NFT) برای واجد شرایط بودن دارند. این‌ها اغلب برای آگاهی و جذب استفاده می‌شوند، هرچند کاربران باید احتیاط کنند زیرا کمپین‌های مبتنی بر کار می‌توانند کلاهبرداری‌ها را جذب کنند.

در استفاده روزمره، بسیاری از مردم ایردراپ‌های بالقوه را از طریق اعلامیه‌های جامعه و ابزارهای “بررسی ایردراپ” که آدرس‌های کیف پول را برای توزیع‌های ادعا نشده اسکن می‌کنند، کشف می‌کنند. صرف‌نظر از اینکه چگونه آن‌ها را پیدا می‌کنید، ایمن‌ترین رویکرد این است که لینک‌ها و آدرس‌های قرارداد رسمی پروژه را قبل از اتصال کیف پول یا امضای هر چیزی تأیید کنید.

چرا ایردراپ مهم است

ایردراپ‌ها مهم هستند زیرا آن‌ها یکی از عملی‌ترین راه‌ها برای پروژه‌های رمزارز برای حل یک مشکل سخت هستند: چگونه مالکیت و حاکمیت را به طور غیرمتمرکز توزیع کنیم. اگر یک توکن در یک گروه کوچک متمرکز شود، حاکمیت می‌تواند به طور مؤثری متمرکز شود. یک ایردراپ به خوبی طراحی شده می‌تواند توکن‌ها را در میان بسیاری از کاربران واقعی پخش کند و تصمیم‌گیری را نماینده‌تر کرده و مشروعیت را بهبود بخشد.

آن‌ها همچنین برای پذیرش مهم هستند. ایردراپ‌ها می‌توانند مشکل “شروع سرد” را با دادن دلیلی به کاربران برای امتحان یک پروتکل، بازگشت به آن، یا تبدیل شدن به شرکت‌کنندگان فعال (سهام‌گذاری، رأی‌گیری، ارائه نقدینگی، یا ساخت) کاهش دهند. بدون ایردراپ‌ها، بسیاری از پروژه‌ها بیشتر به تأمین مالی سنتی یا بازاریابی پرداختی وابسته خواهند بود، که می‌تواند منجر به مالکیت متمرکزتر و هم‌راستایی ضعیف‌تر جامعه شود.