
ICBA علیه OCC شکایت کرد؛ چالش به مجوزهای بانکهای کریپتو
این پرونده به مسیر اعتماد-چارتر که توسط شرکتهایی مانند Coinbase و Circle برای دسترسی تنظیمشده به زیرساختهای بانکی ایالات متحده استفاده میشود، هدف قرار میدهد.
انجمن بانکداران مستقل جامعه آمریکا یک شکایت فدرال علیه دفتر کنترل ارز ارائه داد که استفاده تنظیمکننده از مجوزهای بانک اعتماد ملی برای شرکتهای کریپتو را به چالش میکشد. این شکایت ادعا میکند که OCC از اختیارات خود تحت قانون بانک ملی فراتر رفته و عدم قطعیت قانونی جدیدی را در مورد یک مسیر کلیدی به سیستم بانکی و پرداختهای ایالات متحده ایجاد کرده است.
ICBA OCC را به خاطر مجوزهای اعتماد کریپتو به دادگاه میکشاند
ICBA روز جمعه در دادگاه فدرال علیه OCC شکایت کرد و به عمل تنظیمکننده در اعطای مجوزهای بانک اعتماد ملی به شرکتهای کریپتو اعتراض کرد. ادعای اصلی این گروه تجاری این است که OCC «قدرتهای جدید و گستردهای برای صدور مجوز بانکهای اعتماد ملی که توسط قانون بانک ملی مجاز نیستند» را اعمال میکند و از این اختیار برای وارد کردن بانکهای اعتماد دیجیتال به سیستم بانکی ایالات متحده استفاده میکند.داراییبانکهای اعتماد
ICBA موضع خود را بهطور غیرمستقیم بیان نمیکند. این گروه ادعا میکند که رویکرد OCC باعث میشود بانکهای محلی در برابر نهادهای دارای مجوز فدرال که تحت همان الزامات پایه قرار ندارند، رقابت کنند. این گروه میگوید نتیجه این وضعیت «معایب رقابتی شدید» برای بانکهای کوچکی است که تحت سیستم نظارتی سنتی فعالیت میکنند.
رئیس و مدیرعامل ICBA، ربکا رومرو رینی، مجوز اعتماد را به عنوان انتقال اعتبار توصیف کرد. او گفت: «کنگره مجوز اعتماد ملی را به عنوان یک درب جانبی به سیستم بانکی برای شرکتهای کریپتو که به دنبال اعتبار یک مجوز بانکی فدرال هستند، ایجاد نکرده است» و استدلال کرد که این شرکتها از تعهدات مرتبط با «سرمایه، نقدینگی، نظارت و نیاز به بیمه از شرکت بیمه سپرده فدرال» اجتناب میکنند.
OCC از ورود به جزئیات خودداری کرد. یک سخنگوی این آژانس گفت که «در مورد دعاوی اظهار نظر نمیکند».
چرا مبارزه بر سر مجوز اعتماد برای دسترسی به بانکداری کریپتو مهم است
برای کسبوکارهای کریپتو که به ایالات متحده مرتبط هستند، مجوز بانک اعتماد ملی به یک ورودی تنظیمشده به سیستم بانکی و پرداختها تبدیل شده است. این همانند یک مجوز بانکداری تمامخدمت نیست، اما میتواند به عنوان یک پل به بخشهایی از سیستم که برای مقیاس اهمیت دارد، عمل کند: فعالیتهای نگهداری، روابط نهادی و دیدگاه نظارت فدرال.
به همین دلیل این شکایت برای معاملهگران حتی بدون پیوند مستقیم توکن اهمیت دارد. دعاوی قضایی یک اختلاف سیاستی را به یک متغیر زمانی تبدیل میکند. اگر مسیر منشور به عنوان کمتر قابل اعتماد درک شود، شرکتهایی که استراتژیهایی بر اساس آن میسازند با ریسک اجرایی بالاتری مواجه میشوند و طرفهای مقابل این ریسک را در شراکتها، راهاندازی محصولات و برنامههای تأمین مالی قیمتگذاری میکنند.
همچنین یک عدم تطابق واقعی وجود دارد که بازار باید آن را تجزیه و تحلیل کند. OCC در حال اعطای "جریان ثابتی" از منشورهای اعتماد به شرکتهای رمزارزی است، در حالی که کسبوکارهای زیرین "بر اساس همان مدل کسبوکار عمل نمیکنند یا قصد ندارند همان خدماتی را که بانکهای جامعهای معمولی ارائه میدهند، ارائه دهند." مقاله به یک مثال کلیدی اشاره میکند: این نهادها "همان نوع حسابهای سپرده نقدی را که بیمه FDIC برای آن طراحی و الزامی است، ارائه نمیدهند."
این نکته به دو طرف میخورد. این دفاعی برای تنظیمگذاری متمایز است. همچنین این نقطه شروعی برای استدلال ICBA است که منشور برای وارد کردن مشروعیت شبیه بانک بدون تعهدات شبیه بانک استفاده میشود.
برندگان منشور، ادعاهای رقابتی و خط "فعالیتهای اعتماد"
فهرست مربوط به منشورهای اعتماد ملی به اندازهای گسترده است که تأثیر بازار بیشتر به روایت "دسترسی تنظیمشده" مربوط میشود تا هر شرکت واحد. این فهرست شامل پروتگو و اریبور به عنوان اعتمادهای متمرکز بر رمزارز، به علاوه کسبوکارهای برجسته رمزارزی مانند Coinbase، Circle و Crypto.com است. یک افزودنی سیاسی حساس اخیر، World Liberty Financial است که به عنوان بخشی متعلق به رئیسجمهور دونالد ترامپ و خانوادهاش توصیف شده است.
سناتور دموکرات الیزابت وارن آن تأیید را مورد انتقاد قرار داد و در X نوشت که منشور "به او و خانوادهاش یک راه جدید برای سودآوری میدهد."
استدلال استانداردهای رقابتی نقطه فشار است. ادعای ICBA این است که بانکهای اعتماد رمزارزی تحت همان استانداردها مانند بانکهای جامعهای قرار نمیگیرند و به طور خاص به سرمایه، نقدینگی، نظارت و تعهدات مرتبط با بیمه FDIC اشاره میکند. پاسخ این است که شرکتهای دارای منشور اعتماد در تلاش نیستند که بانکهای سپردهگیر باشند، بنابراین اعمال کامل چارچوب بانکهای جامعهای میتواند یک خطای دستهبندی باشد.
پیج پیدانو پریدون، مدیر اجرایی موسسه سیاست بانکی، سعی کرد خطی واضح ترسیم کند که دادگاهها و تنظیمکنندگان میتوانند آن را عملی کنند. او گفت BPI از نوآوری که وارد بانکداری تنظیمشده میشود حمایت میکند "به شرطی که نهادهای درگیر در این فعالیتها تحت همان قوانین و مسئولیتها مانند هر نهاد دارای منشور دیگری که در همان فعالیتها درگیر است، قرار گیرند."
او افزود که شرکتها نباید منشورهای اعتماد دریافت کنند مگر اینکه فقط در "فعالیتهای اعتماد" درگیر باشند و اینکه "اگر آنها میخواهند در فعالیتهای بانکی سنتی درگیر شوند، باید به دنبال منشورهای بانکی خدمات کامل باشند."
یک نقطه داده دیگر ریسکها را افزایش میدهد. ماه گذشته، OCC یک منشور کامل بانک ملی به OpenReserve Bank اعطا کرد که به عنوان یک بانک بلاکچینی تأمینشده توسط Andreessen Horowitz، Jump Capital و Coinbase Ventures توصیف شده است. حتی اگر شکایت ICBA به سمت منشورهای اعتماد باشد، حرکت کلی منشوردهی چالش قانونی را سختتر میکند.
خوانش من: این شکایت یک شکایت سیاستی را به یک ریسک زمانی برای استراتژیهای منشور تبدیل میکند.
آستانهای که اهمیت دارد، نه بلاغت است. این درمان است. تا زمانی که بازار ببیند آیا ICBA به دنبال یک دستور موقت، بازگشت تأییدات خاص یا محدودیت گستردهتری بر اختیارات OCC است، خط لوله منشور اعتماد با یک بار جدید معامله میشود.
این یک مورد نابرابر است که به عنوان تفسیر قانونی پوشانده شده و این چارچوب به منظور جذب متحدان طراحی شده است. اگر گروههای تجاری یا قانونگذاران بیشتری خط «فعالیتهای اعتماد» را تقویت کنند، استراتژی منشور برای شرکتهایی مانند Coinbase و Circle کمتر شبیه یک مسیر نظارتی و بیشتر شبیه یک دارایی مورد مناقشه به نظر میرسد که میتواند با دعاوی حقوقی به تأخیر بیفتد، محدود شود یا قیمتگذاری مجدد شود.