آلتمان از مقررات ملایم AI حمایت کرد و به پذیرش…
فلوریدا در حال درخواست یک دستور دادگاه برای اجبار به استفاده از حفاظ‌های شخص ثالث است در حالی که OpenAI با بررسی‌های جدیدی در مورد فرهنگ ایمنی مواجه است.
مدیرعامل OpenAI، سم آلتمن، گفت که جامعه باید "چیزهای بد" ناشی از هوش مصنوعی، از جمله هک‌ها، کلاهبرداری‌ها و سوءاستفاده‌ها را به عنوان بهای مزایای فناوری و دسترسی عمومی گسترده بپذیرد. او این تعادل را مستقیماً به تلاش OpenAI برای تنظیمات "سبک‌تر" مرتبط کرد، در حالی که فلوریدا در حال حرکت به سمت الزام قانونی نگهداری‌های شخص ثالث بود.
نکات کلیدی
- سم آلتمن استدلال کرد که مزایای هوش مصنوعی نیاز به تحمل یک سطح پایه‌ای از آسیب‌های ناشی از هوش مصنوعی دارد که به وضوح شامل هک‌ها، کلاهبرداری‌ها و سوءاستفاده‌ها می‌شود.
- رویکرد تنظیمی "سبک‌تر" مورد نظر OpenAI به عنوان ناسازگار با هر وعده‌ای از "عدم کلاهبرداری" یا "عدم هک‌های عمده" مطرح شد، با این توضیح که آلتمن گفت هوش مصنوعی "به طور قابل توجهی" بیشتر خوب خواهد بود تا بد.
- فلوریدا از انتقاد سیاسی به دعوی قضایی پیش رفت و از یک قاضی خواست تا توسعه مدل‌های جدید OpenAI را مسدود کند مگر اینکه نگهداری‌های تأیید شده توسط شخص ثالث در دسترس باشد.
- این اظهارات چند روز پس از استعفای دیوید رابینسون، کارشناس ایمنی، منتشر شد که گفت سازندگان هوش مصنوعی "به اندازه کافی محتاط نیستند" و به سوالات درباره وضعیت ایمنی داخلی OpenAI دامن زد.
آلتمن می‌گوید 'چیزهای بد را بپذیرید' و آن را به قوانین سبک‌لمسی هوش مصنوعی مرتبط می‌کند
ادعای اصلی آلتمن یک معامله مستقیم بود. در مصاحبه‌ای که روز دوشنبه در پادکست Decoded Politico منتشر شد، او گفت که جهان باید "چیزهای بد"ی که با هوش مصنوعی اتفاق می‌افتد را در ازای مزایای فناوری و برای اینکه مردم "اختیار" گسترده‌ای برای استفاده از آن داشته باشند، بپذیرد.
"من فکر می‌کنم که فاصله زیادی وجود دارد،" آلتمن گفت و رویکرد OpenAI را با حامیان ایمنی سخت‌گیرتر مقایسه کرد در بحثی که به رویکرد محتاطانه‌تر رقیب آنترپیک اشاره داشت. او سپس ارتباط سیاستی را صریح کرد: "من واقعاً فکر می‌کنم که موضع تنظیمی سبک‌تری که ما از آن حمایت می‌کنیم با پذیرش این واقعیت که برخی چیزهای بد قرار است اتفاق بیفتد، همراه است تا جامعه بتواند تاب‌آوری را درک کند."
آلتمن ایده‌ای را رد کرد که صنعت باید به استاندارد عدم آسیب پایبند باشد به عنوان شرطی برای قوانین سست‌تر. "من حاضر نیستم معامله‌ای بکنم که بگویم ما اطمینان خواهیم داد که هیچ هک عمده‌ای وجود ندارد، هیچ سوءاستفاده‌ای از این فناوری وجود ندارد، هیچ کلاهبرداری‌ای وجود ندارد یا تمام چیزهای بد دیگری که اتفاق می‌افتد، زیرا من فکر می‌کنم که مردم به طور فوق‌العاده‌ای – به طور قابل توجهی – بیشتر کارهای خوب انجام خواهند داد تا کارهای بد."
از نظر مکانیکی، این یک موضع نظارتی است که تقلب و سوءاستفاده سایبری مبتنی بر هوش مصنوعی را به عنوان یک خارجی که باید پس از استقرار مدیریت شود، تلقی می‌کند، نه یک شرط اولیه برای توسعه. پیامد آن سیاسی است: این به مخالفان یک جمله جذاب می‌دهد که "لمس سبک" را به "پذیرفتن کلاهبرداری‌ها" تبدیل می‌کند، حتی اگر استدلال مورد نظر، ساخت تاب‌آوری باشد.
فشار دادگاه فلوریدا برای ایجاد نرده‌های حفاظتی شخص ثالث، بحث را به یک ریسک قانونی زنده تبدیل می‌کند.
پاسخ فلوریدا تنها یک واکنش بیانی نیست. فرماندار ران دسانتیس به اصل اینکه تعادل برای شرکت‌های هوش مصنوعی باید تعیین شود، حمله کرد و گفت که او "هیچ شانسی" با این ایده که "چند نفر از الیگارش‌های فناوری باید آن تصمیم [در مورد ایمنی] را برای بقیه ما بگیرند" ندارد.
دولت همچنین اقدام به قابل اجرا کردن اختلاف کرد. فلوریدا هفته گذشته از یک قاضی خواست که از توسعه مدل‌های جدید هوش مصنوعی توسط OpenAI بدون "نرده‌های حفاظتی تأیید شده توسط شخص ثالث"، یک الزام نظارتی خارجی که در آن چک‌های ایمنی توسط یک طرف مستقل قبل از توسعه یا انتشار مدل‌های جدید تأیید می‌شود، جلوگیری کند.
این موضوع اهمیت دارد زیرا ریسک را از تدوین مقررات فدرال کند به یک محدودیت عملیاتی نزدیک‌تر منتقل می‌کند. یک دستور دادگاه که توسعه مدل را به تأیید شخص ثالث مشروط می‌کند، هزینه انطباق آینده نیست. این یک علامت توقف بالقوه است و یک جدول زمانی ایجاد می‌کند که بازارها می‌توانند به محض ظهور برنامه زمان‌بندی جلسه یا حکم مقدماتی، آن را ارزیابی کنند.
چارچوب قانونی همچنین با استدلال "آژانس" آلتمن تداخل دارد. اگر موضع دولت این باشد که آژانس عمومی نیاز به نرده‌های حفاظتی قابل اجرا دارد، آنگاه "لمس سبک‌تر" دیگر یک بحث درباره سرعت نوآوری نیست و به یک اختلاف در مورد اینکه چه کسی می‌تواند آسیب قابل قبول را تعریف کند، تبدیل می‌شود.
استعفاهای ایمنی و احتیاط داخلی با موضع عمومی "خوشبینانه" برخورد می‌کند.
اظهارات آلتمن در حالی مطرح می‌شود که فرهنگ ایمنی OpenAI تحت بررسی مجدد قرار دارد. کارشناس ایمنی دیوید رابینسون در آخر هفته از سمت خود کناره‌گیری کرد و گفت "شرکت‌هایی که این فناوری را می‌سازند، به اندازه کافی احتیاط نمی‌کنند" زیرا از یک راه‌اندازی محصول به راه‌اندازی بعدی می‌شتابند. این استعفا به عنوان اشاره به اینکه فرهنگ OpenAI "شکسته است" توصیف شد.
زمان‌بندی برای یک موضع عمومی که آسیب‌های پایین‌دستی را عادی می‌کند، نامناسب است. یک چیز این است که استدلال کنیم که جامعه باید در برابر کلاهبرداری‌ها و هک‌ها تاب‌آوری بسازد. چیز دیگری است که این استدلال را چند روز پس از خروج یک کارمند ایمنی که سوال می‌کند آیا سازنده احتیاط داخلی کافی را اعمال می‌کند، مطرح کنیم.
رفتار اخیر خود شرکت نیز به دو صورت عمل می‌کند. OpenAI انتشار یک مدل پیشرفته جدید را در تاریخ 2026-09-29 به دلیل نگرانی‌های ایمنی در آزمایش‌های داخلی لغو کرد، یک نقطه داده که ادعای وجود دروازه‌های ایمنی داخلی و توانایی آن‌ها برای لغو فشار ارسال را تأیید می‌کند.
اما همراه با یک استعفا و یک موضع عمومی "پذیرفتن چیزهای بد"، همچنین دعوت به تفسیر معکوس می‌کند: اینکه سازمان در حال استدلال برای محدودیت‌های خارجی نرم‌تر است در حالی که در حفظ اجماع داخلی در مورد ریسک دچار مشکل است.
بحث ایمنی گسترده‌تر همچنان قطبی است و به سمت همگرایی نمی‌رود. جفری اروینگ، که در OpenAI و Google DeepMind کار کرده و به عنوان دانشمند ارشد در مؤسسه ایمنی AI بریتانیا خدمت کرده است، گفت: "شانس اینکه همه ما به خاطر توسعه سیستم‌های AI هوشمندتر از انسان بمیریم حدود 50 درصد است،" و افزود که اقداماتی که در دو تا 10 سال آینده انجام می‌شود، تعیین‌کننده خواهد بود.
مایلز براندیج، پژوهشگر سیاست AI که به مدت شش سال در OpenAI کار کرده است، نظر رابینسون را تأیید کرد و گفت که از کمک به "گسترش ایده استقرار تدریجی" پشیمان است و استدلال کرد که "این اصلاً منطقی نیست پس از اینکه بسیاری از مرگ‌ها به AI مرتبط شده‌اند و ما به سمت خطرات انقراض در حال حرکت هستیم."
سیگنال‌هایی که معامله‌گران می‌توانند پیگیری کنند: زمان‌بندی‌های محافظتی، انحراف سیاست به سمت "خودکنترلی" و عواقب امنیت سایبری
پاک‌ترین سیگنال در کوتاه‌مدت سیگنال رویه‌ای است. هر زمان‌بندی دادگاهی مرتبط با درخواست فلوریدا، از جمله تاریخ‌های جلسه، دستورات موقت یا حکمی درباره اینکه آیا OpenAI می‌تواند مدل‌های جدیدی را بدون محافظت‌های تأیید شده از طرف شخص ثالث توسعه دهد، این را از ریسک روایتی به ریسک زمان‌بندی تبدیل خواهد کرد.
دومین مورد پرسنل و پیام‌رسانی است. خروج‌های بیشتر یا بیانیه‌های عمومی از کارکنان ایمنی OpenAI پس از استعفای رابینسون احتمال اینکه تنظیم‌کنندگان "اعتماد و فرهنگ" را به عنوان بخشی از سؤال انطباق در نظر بگیرند، نه فقط قابلیت مدل، افزایش می‌دهد.
سومین مورد موضع فدرال است. دونالد ترامپ و مدیران AI از جمله آلتمن و داریو آمودئی هفته گذشته یک توافقنامه کاخ سفید با رویکردی بیشتر لسه‌فر امضا کردند و ترامپ از شرکت‌ها خواست تا "خود را کنترل کنند" تا خطرات ناشی از حملات سایبری و سلاح‌های بیولوژیکی مبتنی بر AI را محدود کنند. اگر این چارچوب "خودکنترلی" به سیاست انحرافی تبدیل شود، احتمال اینکه ایالت‌ها و دادگاه‌ها سعی کنند با رژیم‌های محافظتی خود این شکاف را پر کنند، افزایش می‌یابد.
سرانجام، ریتم محصول وجود دارد. افشاگری‌های جدید درباره برنامه‌های انتشار مدل بعدی OpenAI پس از مدل پیشرفته‌ای که در تاریخ 2026-09-29 لغو شد، از طریق لنز ایمنی خوانده خواهد شد، به‌ویژه اگر با عناوین جدید حوادث سایبری مبتنی بر AI همراه باشد.
آلتمن به‌طور جداگانه در مصاحبه‌ای با Vanity Fair درباره "یک موج عظیم از مشکلات امنیت سایبری" ناشی از مدل‌های متن‌باز رقیب هشدار داد و این نوع ادعا معمولاً وقتی با حوادث دنیای واقعی همزمان می‌شود، به سرعت روایت‌های ریسک سایبری را دوباره قیمت‌گذاری می‌کند.
خوانش من: چرا این بلاغت برای روایت‌های AI/سایبری که به قیمت‌گذاری ریسک کریپتو نفوذ می‌کنند، مهم است
بخشی که این را تعیین می‌کند این نیست که آیا "لمس سبک" از نظر فلسفی درست است یا نه. این است که آلتمن درخواست‌های نظارتی را به پذیرش صریح هک‌ها و کلاهبرداری‌ها مرتبط کرد، که سریع‌ترین راه برای سخت کردن مخالفت است زیرا یک بحث سیاست انتزاعی را به یک بودجه آسیب ملموس تبدیل می‌کند.
آستانه‌ای که اهمیت دارد این است که آیا پیشنهاد محافظتی شخص ثالث فلوریدا یک زمان‌بندی قابل اجرا تولید می‌کند یا خیر. اگر یک قاضی "تأیید خارجی قبل از مدل‌های جدید" را به عنوان یک درمان قابل قبول در نظر بگیرد، این تنظیم به خطر محدودیت عملی شبیه می‌شود نه یک بحث کند واشنگتن، و این تمایل دارد به نحوه قیمت‌گذاری بازارها برای مواجهه سایبری مرتبط با AI، از جمله سطوح زنجیره‌ای که در ابتدا تحت تأثیر کلاهبرداری‌ها قرار می‌گیرند، سرریز شود.
