How tokenization works end to end in regulated markets

چگونه توکن‌سازی از ابتدا تا انتها در بازارهای تنظیم‌شده کار می‌کند

By AI News Crypto Editorial Team11 دقیقه مطالعه

نحوه کار توکن‌سازی از ابتدا تا انتها کمتر به ایجاد یک توکن مربوط می‌شود و بیشتر به حفظ یک "حق توکن‌شده دیجیتال" به‌طور مداوم مرتبط با حقوق قانونی، کتاب‌ها و سوابق رسمی و دارایی‌های تسویه معتبر مربوط است. آزمایشگاه DTCC/DTC که توسط SEC تأیید شده، بهترین مدل مرجع است زیرا نقاط اعتماد خارج از دفتر را به‌طور واضح مشخص می‌کند در حالی که هنوز امکان تسویه اتمی ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته را در بلاکچین‌های تأیید شده فراهم می‌کند.

نکات کلیدی

قرارداد هوشمند

: یک ادعای مالی باید به‌گونه‌ای در یک دفتر برنامه‌پذیر نمایان شود که شرکت‌کنندگان بازار بتوانند آن را به عنوان یک ریسک اقتصادی مشابه در نظر بگیرند. صندوق بین‌المللی پول توکن‌سازی را به عنوان نمایندگی دارایی‌ها و بدهی‌های مالی در دفاتر دیجیتال برنامه‌پذیر با پتانسیل برای تسویه اتمی، مدیریت مداوم نقدینگی و انطباق درونی چارچوب‌بندی می‌کند. این چارچوب‌بندی مهم است زیرا دامنه را تعیین می‌کند.

یک توکن که سریع حرکت می‌کند اما به یک ادعای شناخته‌شده متصل نیست، فقط یک ورودی سریع در پایگاه داده است.در بازارهای اوراق بهادار تحت نظارت، شیء "توکن‌شده" اغلب خود گواهی سهم نیست. این حق امنیتی است که از طریق یک واسطه نگهداری می‌شود. بیانیه کمیسیونر هستر پیرس در دسامبر ۲۰۲۵ در مورد برنامه DTC به‌طور واضح بر این نکته تأکید می‌کند: این برنامه امکان توکن‌سازی حقوق امنیتی برای اوراق بهادار واجد شرایط که از طریق DTC نگهداری می‌شوند را فراهم می‌کند و "حقوق توکن‌شده" ایجاد می‌کند. این انتخاب مرکز ثقل قانونی و عملیاتی را در جایی که در زیرساخت‌های بازار ایالات متحده قرار دارد، حفظ می‌کند و در عین حال اجازه می‌دهد توکن به عنوان شیء انتقال در یک دفتر دیجیتال عمل کند.به همین دلیل است که توکن‌سازی از ابتدا به سه شناسه نیاز دارد. (۱) چه کسی صادرکننده قانونی یا بدهکار ادعا است. (۲) چه کسی دفتر رسمی ثبت مالکیت و انتقال را اداره می‌کند. (۳) چه دارایی واقعاً معامله را تسویه می‌کند. اگر هر یک از این موارد مبهم باشد، چرخه عمر توکن‌سازی ناقص است و بازار توکن را به عنوان یک پوشش در نظر می‌گیرد نه یک ابزار با درجه تسویه.

این همچنین جایی است که "پشتیبانی دارایی" و "پشتیبانی نگهداری" از عبارات بازاریابی متوقف می‌شوند و به محدودیت‌های طراحی تبدیل می‌شوند. در مدل DTC، پشتیبانی یک وعده از یک برنامه نیست. این ساختار حق مربوط به اوراق بهادار نگهداری‌شده از طریق DTC است، با DTC که انتقال‌ها را برای کتاب‌ها و سوابق رسمی پیگیری می‌کند.

چرخه عمر از ابتدا تا انتهای دارایی‌های توکن‌شده

روش تمیز برای توضیح اینکه چگونه توکن‌سازی از ابتدا تا انتها کار می‌کند، این است که مانند پس از معامله توضیح داده شود: واجد شرایط بودن، تبدیل، انتقال کنترل‌شده، تسویه و بازگشت.

برنامه مقدماتی DTC یک مرجع عینی است زیرا موضع عدم اقدام SEC در دسامبر ۲۰۲۵ یک محیط محدود برای "بلاکچین‌های پشتیبانی‌شده" که استانداردهای فناوری DTC را برآورده می‌کنند، تعریف می‌کند و زیرا جریان کار حول شرکت‌کنندگان DTC طراحی شده است.یک فرآیند توکن‌سازی دارایی از ابتدا تا انتها در این مدل به‌صورت یک توالی اجرا می‌شود:۱. واجد شرایط بودن و موقعیت نگهداری قبل از وجود هر توکنی وجود دارد.

پلتفرم توکن‌سازی DTCC برای تبدیل دارایی‌های سنتی نگهداری‌شده در DTC طراحی شده است که به ارزش بیش از ۱۱۴ تریلیون دلار توصیف شده است، به

توکن‌های دیجیتال

در حالی که حقوق سرمایه‌گذاران، ایمنی‌های قانونی و حقوق مالکیت را حفظ می‌کند. تمرکز اولیه بر روی دارایی‌های با نقدینگی بالا، از جمله سهام Russell 1000، ETF‌های برجسته و اوراق خزانه‌داری ایالات متحده، اوراق قرضه و یادداشت‌ها است. ۲. تبدیل یک حق توکن‌شده ایجاد می‌کند نه یک امنیت جدید. بیانیه پیرس توکن‌سازی حقوق امنیتی برای اوراق بهادار واجد شرایط نگهداری‌شده از طریق DTC را توصیف می‌کند. توکن نمایانگر آن حق در یک

دفتر توزیع‌شده

است، نه جایگزینی برای نقش DTC. ۳. ثبت کیف پول به لایه کنترل حساب جدید تبدیل می‌شود. بیانیه پیرس می‌گوید هر شرکت‌کننده DTC با یک کیف پول ثبت‌شده می‌تواند حق توکن‌شده خود را به‌طور مستقیم به کیف پول ثبت‌شده یک شرکت‌کننده دیگر DTC منتقل کند. این یک مدل مجوز است، نه یک مخزن عمومی. ۴. انتقال‌ها برای کتاب‌ها و سوابق رسمی پیگیری می‌شوند. سیستم نرم‌افزاری DTC هر انتقال را برای ثبت حقوق توکن‌شده برای کتاب‌ها و سوابق رسمی DTC پیگیری می‌کند.

این "منبع حقیقت" است که بیشتر راهنماهای توکن‌سازی از آن صرف‌نظر می‌کنند. ۵. طراحی تسویه تعیین می‌کند که آیا انتقال به‌طور اقتصادی نهایی است یا خیر.

گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که در مدل اولیه DTCC، انتقال توکن و تسویه خارج از DTCC بر روی یک بلاکچین تأیید شده که توسط سرمایه‌گذار انتخاب شده، انجام می‌شود و تسویه زنجیره‌ای و تسویه اتمی زنجیره‌ای به‌صورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته به‌عنوان یک انگیزه اصلی در دسترس است.دو نتیجه از آن توالی به‌دست می‌آید. اول، "انتشار اولیه" تنها لحظه‌ای نیست که اهمیت دارد. چرخه عمر توکن‌سازی تحت تأثیر نحوه حرکت حقوق بین کیف پول‌های کنترل‌شده و نحوه تطبیق‌دهی ثبت‌کننده با آن حرکات است. دوم، "معاملات ثانویه" تنها به اندازه تسویه و ثبت مالکیت شناخته‌شده خوب است. یک توکن که می‌تواند معامله شود اما نمی‌تواند به‌طور تمیز در کتاب‌ها و سوابق شناخته‌شده تسویه شود، از ابتدا تا انتها نیست.تسویه، نقدینگی و تحرک ضمانت

تسویه اتمی ویژگی‌ای است که معامله‌گران متوجه آن می‌شوند زیرا ریسک زمانی را تغییر می‌دهد. صندوق بین‌المللی پول استدلال می‌کند که توکن‌سازی می‌تواند تسویه اتمی و مدیریت مداوم نقدینگی را امکان‌پذیر کند، اما این وعده را به حاکمیت و دارایی‌های تسویه امن مرتبط می‌کند.

Ledger Insights جزئیات عملیاتی مسیر DTCC/DTC را اضافه می‌کند: تسویه اتمی زنجیره‌ای به‌صورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته در دسترس است، از جمله در تعطیلات آخر هفته، و انتقال و تسویه خارج از DTCC بر روی یک بلاکچین تأیید شده در نسخه اولیه انجام می‌شود.این جزئیات "خارج از DTCC" بی‌اهمیت نیست. این بدان معناست که ریل توکن می‌تواند به‌طور مداوم اجرا شود حتی زمانی که ساعات بازار قدیمی بسته است، اما همچنین به این معناست که دارایی تسویه و مجموعه قوانین برای نهایی بودن باید در آن زنجیره معتبر باشد. اگر پایانه تسویه نقد، استیبل‌کوین یا سپرده توکن‌شده باشد، انتخاب طراحی تعیین می‌کند که آیا تسویه اتمی واقعی است یا فقط یک شبیه‌سازی سریع تحویل در برابر پرداخت. هشدار صندوق بین‌المللی پول در مورد "دارایی‌های تسویه امن" نشانه است. بدون یک دارایی تسویه که بازار به آن اعتماد دارد، تسویه اتمی به یک ویژگی فنی بدون پذیرش ترازنامه تبدیل می‌شود.تحرک ضمانت اثر مرتبه دومی است که میزها به آن اهمیت می‌دهند. گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که مورد استفاده اصلی مؤسسه‌ای، ارسال توکن‌ها برای برآورده کردن درخواست‌های حاشیه تغییر در هر ساعت، استفاده از خزانه‌داری‌های توکن‌شده برای ریپو درون‌روزی و آخر هفته و بهینه‌سازی وام‌دهی اوراق بهادار است. این اولین پیروزی ملموس است زیرا به زمان‌بندی حاشیه و بافرهای نقدینگی در گران‌ترین زمان‌ها، یعنی آخر هفته و شب می‌پردازد.

محدودیت سیاست است، نه توان عملیاتی. گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که اوراق بهادار توکن‌شده می‌توانند به عنوان ضمانت خارج از DTCC استفاده شوند، اما در نسخه اولیه هیچ ارزش ضمانتی در چارچوب مدیریت ریسک خود DTCC ندارند و شناسایی ضمانت به‌عنوان یک گسترش برنامه‌ریزی شده علامت‌گذاری شده است. این تمایز جایی است که بسیاری از پیشنهادات "ضمانت توکن‌شده" شکست می‌خورند: یک میز می‌تواند یک توکن را به سرعت منتقل کند، اما یک اتاق پایاپای یا FMI تنها زمانی آن را اعتبار می‌دهد که کتاب قوانین و مدل‌های ریسک خود را بپذیرد.

این همچنین جایی است که "تسویه اتمی" و "تسویه زنجیره‌ای" از بازاریابی جدا می‌شوند. تسویه زنجیره‌ای می‌تواند سریع و مداوم باشد. تسویه اتمی نیاز دارد که پایانه دارایی و پایانه پرداخت به‌عنوان یک عمل غیرقابل تقسیم کامل شوند و این به دارایی تسویه و ریل‌های حاکمیتی که نهایی بودن را تحمیل می‌کنند، بستگی دارد.

انطباق، اطمینان قانونی و نقاط اتکای حاکمیتی

موضع نظارتی بخشی از زیرساخت است زیرا مشخص می‌کند چه کسی می‌تواند به ریل دست بزند و تحت چه شرایطی. بخش تجارت و بازارهای SEC در دسامبر ۲۰۲۵ نامه عدم اقدام مربوط به برنامه توکن‌سازی داوطلبانه اوراق بهادار مقدماتی DTC بر روی بلاکچین‌های پشتیبانی‌شده که استانداردهای فناوری DTC را برآورده می‌کنند، صادر کرد.

بیانیه پیرس آن را به‌عنوان یک آزمایش با محدودیت‌های عملیاتی چارچوب‌بندی می‌کند، اما هنوز یک مرز معنادار است: این شرایطی را تعیین می‌کند که تحت آن شرکت‌کنندگان DTC و مشتریان آنها می‌توانند حقوق توکن‌شده امنیتی را در کنار دفتر مرکزی موجود ثبت کنند.

اطمینان قانونی نقطه اتکای دیگر است. گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که توکن‌ها همان رفتار قانونی UCC را به عنوان اوراق بهادار متعارف نگهداری‌شده در DTCC به ارث می‌برند، به همین دلیل می‌توانند در چارچوب‌های ضمانتی موجود بدون اختراع یک رژیم قانونی جدید قرار گیرند. این تفاوت بین "پشتیبانی دارایی" به عنوان یک روایت و پشتیبانی دارایی به عنوان حق قابل اجرا است.

حاکمیت در دو جایی که معامله‌گران معمولاً تا زمانی که چیزی خراب نشود، نادیده می‌گیرند، ظاهر می‌شود. اول حاکمیت کد است: چه کسی می‌تواند قراردادها را به‌روزرسانی کند، انتقال‌ها را متوقف کند یا مجوزها را در یک دفتر مشترک مجوزدار تغییر دهد. صندوق بین‌المللی پول به‌طور واضح هشدار می‌دهد که موفقیت توکن‌سازی به حاکمیت قوی کد، چارچوب‌های سیاست روشن و هماهنگی بین‌المللی بستگی دارد.

دوم حاکمیت عملیاتی است: مدل پیرس نیاز به کیف پول‌های ثبت‌شده و مجوزهای شرکت‌کننده دارد که مدیریت کلید، تأییدها و ردپای حسابرسی را معادل کنترل‌های حساب می‌کند.

این همچنین جایی است که "توکن‌های امنیتی و انطباق توسط کد" از یک شعار به یک انتخاب طراحی تبدیل می‌شود. انطباق درونی می‌تواند به معنای محدودیت‌های انتقال، لیست‌های سفید کیف پول و واجد شرایط بودن تحمیلی باشد، اما تنها زمانی به‌طور کامل کار می‌کند که منطق انطباق با حق قانونی و قوانین ثبت‌کننده رسمی هم‌راستا باشد. در غیر این صورت، توکن می‌تواند در زنجیره انطباق داشته باشد و هنوز در نقطه‌ای که اهمیت دارد، یعنی شناسایی توسط واسطه‌های تحت نظارت، شکست بخورد.

بین‌عملکردی و واقعیت‌های راه‌اندازی

توکن‌سازی مؤسسه‌ای به‌عنوان زیرساخت نسخه‌بندی شده در حال راه‌اندازی است، نه یک رویداد راه‌اندازی واحد. به‌روزرسانی مه ۲۰۲۶ DTCC یک گروه کاری صنعتی را توصیف می‌کند که شامل بیش از ۵۰ شرکت است که استانداردها را شکل می‌دهند، جریان‌های عملیاتی از ابتدا تا انتها را اعتبارسنجی می‌کنند و بین‌عملکردی را آزمایش می‌کنند.

جدول زمانی به‌طور واضح مشخص است: تجارت تولید محدود قرار است در ژوئیه ۲۰۲۶ آغاز شود و پس از آن یک راه‌اندازی تجاری کامل در اکتبر ۲۰۲۶ انجام می‌شود.

بین‌عملکردی وعده‌ای است که همه تکرار می‌کنند و بخشی است که در گزیده‌های عمومی کمتر مشخص شده است. پلتفرم DTCC به‌عنوان ترویج بین‌عملکردی در چندین شبکه بلاکچین توصیف شده است و گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران می‌توانند یک بلاکچین تأیید شده را در مدل اولیه انتخاب کنند. آنچه در مواد ارائه شده ذکر نشده این است که کدام شبکه‌ها به عنوان "پشتیبانی‌شده" یا "تأیید شده" واجد شرایط هستند یا چه استانداردهای فناوری DTC نیاز دارند.

این عدم قطعیت فقط ظاهری نیست. این تفاوت بین یک مجموعه کنترل‌شده از ریل‌ها است که تیم‌های ریسک می‌توانند بر روی آن تأیید کنند و یک داستان مبهم "چند زنجیره‌ای" که تحت حسابرسی فرو می‌ریزد.

واقعیت دیگر راه‌اندازی این است که نسخه‌های اولیه ریل‌های انتقال و تسویه را قبل از بهینه‌سازی درمان ترازنامه بهینه می‌کنند. Ledger Insights به‌طور مستقیم می‌گوید که توکن‌های v1 هیچ ارزش ضمانتی در چارچوب مدیریت ریسک خود DTCC ندارند، حتی اگر بتوانند به عنوان ضمانت خارج از DTCC استفاده شوند.

این یک نقشه‌راه مرحله‌ای است: ابتدا حق توکن‌شده را قابل انتقال و تسویه با تسویه اتمی ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته کنید، سپس شناسایی ضمانت را در چارچوب‌های ریسک اصلی FMI مذاکره کنید.

این جایی است که داستان گسترده‌تر توکن‌سازی به‌طور نادرست درک می‌شود. توکن‌سازی به عنوان یک مفهوم می‌تواند یک تغییر ساختاری در معماری مالی باشد، همانطور که صندوق بین‌المللی پول استدلال می‌کند، اما تنها اگر سیستم توکن را به سیاست، حاکمیت و دارایی‌های تسویه‌ای که بازار به آن اعتماد دارد، متصل نگه دارد. بدون این نقاط اتکا، بازار سرعت و تکه‌تکه شدن را به‌دست می‌آورد، نه تسویه قابل استفاده.

تصورات غلط رایج درباره توکن‌سازی انتها به انتها

«توکن‌سازی برابر با قرار دادن یک دارایی در یک بلاکچین است» گران‌ترین تصور غلط است زیرا لایه حق مالکیت را نادیده می‌گیرد. توصیف پیرس از برنامه DTC درباره حق مالکیت‌های توکن‌شده به اوراق بهادار نگهداری شده از طریق DTC است، با نرم‌افزار DTC که انتقال‌ها را برای کتاب‌ها و سوابق رسمی پیگیری می‌کند. در آن مدل، توکن سهم نیست. این نمای قابل انتقال از یک ادعا است که به نگهداری و ثبت موجود متصل باقی می‌ماند.

«تسویه اتمی به‌طور خودکار زمانی اتفاق می‌افتد که چیزی در زنجیره باشد» یک ویژگی دفتر کل را با ساختار بازار اشتباه می‌گیرد. گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که تسویه اتمی در زنجیره یک انگیزه اصلی در مدل اولیه DTCC است، اما صندوق بین‌المللی پول تسویه اتمی را مشروط به دارایی‌های تسویه ایمن، قطعیت قانونی و حاکمیت می‌داند. یک زنجیره می‌تواند انتقال توکن را به سرعت نهایی کند. این تضمین نمی‌کند که پایانه پرداخت ایمن، شناخته‌شده و نهایی به روشی که بازارهای تنظیم‌شده نیاز دارند، باشد.

«اگر توکن‌شده باشد، در هر جا به‌طور فوری وثیقه بهتری است» قوانین را نادیده می‌گیرد. گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که اوراق بهادار توکن‌شده می‌توانند به‌عنوان وثیقه خارج از DTCC استفاده شوند، اما در ابتدا هیچ ارزش وثیقه‌ای در چارچوب مدیریت ریسک خود DTCC ندارند و شناسایی آن به‌عنوان یک گسترش آینده برنامه‌ریزی شده است. پذیرش وثیقه یک تصمیم نهادی است و اولین عامل محدودکننده معمولاً سیاست ریسک است نه طراحی قرارداد هوشمند.

«توکن‌سازی انتها به انتها عمدتاً یک انتخاب استاندارد قرارداد هوشمند است» برای بازارهای تنظیم‌شده عقب‌گرد است. استانداردهایی مانند ERC-3643 یا ERC-1400 می‌توانند به بیان مجوزها و قوانین انتقال کمک کنند، اما نتیجه نهایی انتها به انتها به این بستگی دارد که چه کسی ثبت نام کیف پول را کنترل می‌کند، چه کسی سوابق رسمی را نگه می‌دارد و چه چیزی معامله را تسویه می‌کند. اگر آن لنگرها وجود نداشته باشند، استاندارد توکن فقط یک رابط کاربری است.

جمع‌بندی

من دیده‌ام که تیم‌ها «توکن‌سازی انتها به انتها» را به‌گونه‌ای ارائه می‌دهند که گویی خود توکن دارایی است و معمولاً در همان سه سوالی که یک مدیر ریسک در اولین جلسه می‌پرسد، فرو می‌پاشد: متعهد کیست، چه کسی کتاب‌های رسمی را نگه می‌دارد و چه چیزی معامله را تسویه می‌کند. مدل حق مالکیت توکن‌شده DTC مفید است زیرا به‌طور صریح به این سوالات پاسخ می‌دهد، حتی اگر پایانه در زنجیره خارج از DTCC در نسخه ۱ اجرا شود.

تصور غلطی که هزینه‌بر است این است که فکر کنیم تسویه اتمی یک گزینه است که با انتخاب یک بلاکچین به‌دست می‌آورید. نکته صندوق بین‌المللی پول درباره دارایی‌های تسویه ایمن و حاکمیت محدودیت واقعی است و نکته Ledger Insights درباره شناسایی وثیقه که خارج از DTCC است اما درون آن نیست، زمان‌بندی واقعی است.

من توکن‌سازی را ابتدا به‌عنوان یک جریان کاری پس از معامله و سپس به‌عنوان یک توکن می‌بینم، زیرا توکن تنها در صورتی اهمیت دارد که لنگرهای اعتماد به آن متصل باقی بمانند.

منابع

صندوق بین‌المللی پول

کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده

Ledger Insights

Crowdfund Insider

  • [@portabletext/react] Unknown block type "span", specify a component for it in the `components.types` prop
  • [@portabletext/react] Unknown block type "span", specify a component for it in the `components.types` prop
  • [@portabletext/react] Unknown block type "span", specify a component for it in the `components.types` prop
  • [@portabletext/react] Unknown block type "span", specify a component for it in the `components.types` prop

پرسش‌های متداول

توکن‌سازی چگونه از ابتدا تا انتها برای اوراق بهادار کار می‌کند؟

در مدل DTC، اوراق بهادار واجد شرایط که از طریق DTC نگهداری می‌شوند به حقایق توکن‌شده تبدیل می‌شوند و سپس بین کیف‌پول‌های ثبت‌شده شرکت‌کنندگان DTC منتقل می‌شوند. نرم‌افزار DTC این انتقال‌ها را برای کتاب‌ها و سوابق رسمی خود پیگیری می‌کند. گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که تسویه در یک بلاکچین تأییدشده در نسخه ۱ انجام می‌شود که تسویه اتمی ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته را ممکن می‌سازد.

تفاوت بین توکن‌سازی یک سهم و توکن‌سازی یک حق چیست؟

توکن‌سازی یک سهم به این معناست که خود اوراق بهادار به طور بومی صادر و در دفتر ثبت می‌شود. رویکرد DTC حقایق اوراق بهادار را به یک اوراق بهادار واجد شرایط که از طریق DTC نگهداری می‌شود توکن‌سازی می‌کند، در حالی که DTC به پیگیری انتقال‌ها برای کتاب‌ها و سوابق رسمی ادامه می‌دهد. این ساختار از حفاظت‌های قانونی و زیرساخت‌های بازار موجود در حلقه نگه‌داری می‌کند.

آیا تسویه زنجیره‌ای همیشه به معنای تسویه اتمی است؟

خیر. صندوق بین‌المللی پول اشاره می‌کند که تسویه اتمی به بیش از یک دفتر ثبت برنامه‌پذیر بستگی دارد، از جمله دارایی‌های تسویه ایمن، قطعیت قانونی و حاکمیت. یک انتقال توکن می‌تواند در زنجیره نهایی شود بدون اینکه تضمین کند که پایانه پرداخت از نظر بازارهای تنظیم‌شده ایمن و نهایی است.

آیا اوراق بهادار توکن‌شده می‌توانند به عنوان وثیقه استفاده شوند؟

گزارش‌های Ledger Insights نشان می‌دهد که اوراق بهادار توکن‌شده می‌توانند به عنوان وثیقه خارج از DTCC در مدل اولیه DTCC استفاده شوند. همچنین گزارش می‌دهد که آن‌ها در ابتدا هیچ ارزش وثیقه‌ای در چارچوب مدیریت ریسک خود DTCC ندارند و شناسایی وثیقه به عنوان یک گسترش آینده برنامه‌ریزی شده است. پذیرش به مؤسسه و کتاب قوانین آن بستگی دارد.

DTCC چه زمانی قصد دارد تجارت اوراق بهادار توکن‌شده را راه‌اندازی کند؟

به‌روزرسانی مه ۲۰۲۶ DTCC یک زمان‌بندی مرحله‌ای را مشخص کرده است. تجارت تولید محدود اوراق بهادار توکن‌شده قرار است در ژوئیه ۲۰۲۶ آغاز شود و پس از آن راه‌اندازی تجاری کامل برای اکتبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است. این تلاش توسط یک گروه کاری صنعتی با بیش از ۵۰ شرکت شکل می‌گیرد.