مایکل سیلور طرح پنجگانه حقوق دیجیتال برای کریپتو را ارائه…
این چارچوب به صدور، انتخاب نگهداری، قابلیت انتقال و قرضگیری به عنوان آزادیهای اصلی در اقتصاد عصر هوش مصنوعی هدفگذاری میکند.
رئیس اجرایی استراتژی، مایکل سیلور، مقالهای در X منتشر کرد که خواستار یک "صورتحساب حقوق دیجیتال" پنجنقطهای برای داراییهای دیجیتال است و استدلال میکند که مقررات باید آزادیها را بر محدودیتها اولویت دهد. این پیشنهاد در کنار موقعیت 846,000 BTC افشا شده استراتژی قرار میگیرد و روایت سیاست را به یک شرط بزرگ و در حال انجام خزانه مرتبط نگه میدارد.
صورتحساب حقوق دیجیتال سیلور سعی دارد چارچوب مقرراتی را تغییر دهد
چارچوب جدید سیلور ساده است: دیگر به داراییهای دیجیتالبه عنوان یک دسته که نیاز به محصور شدن دارد، نگاه نکنید و به آنها به عنوان زیرساختی که نیاز به مجوزهای صریح دارد، نگاه کنید. در مقالهای که در X منتشر کرده است، او استدلال میکند که عصر AI و داراییهای دیجیتالبه یک "صورتحساب حقوق دیجیتال" نیاز دارد که حول آنچه مالکین مجاز به انجام آن هستند، نه آنچه از آنها ممنوع است، ساخته شود.
او ادعای ارزشی را صریح میکند. "ارزش یک دارایی به این بستگی دارد که مالک آن چه کاری میتواند با آن انجام دهد. اگر کارایی آن را محدود کنید، پتانسیل اقتصادی آن را نیز محدود میکنید." این یک استدلال ساختار بازار است که به زبان حقوقی پوشانده شده است. اگر سیاست گزینههای نگهداری را محدود کند، مسیرهای انتقال را محدود کند یا استفاده از وثیقهرا محدود کند، سطح اقتصادی کاهش مییابد.
سایلور همچنین زمانبندی را به عنوان یک مشکل انتقال در عصر هوش مصنوعی مطرح میکند. او استدلال میکند که هوش دیجیتال مشاغل را خودکار خواهد کرد و بسیاری از محصولات را منسوخ خواهد کرد و اینکه رفاه بستگی به ایجاد کسبوکارهای جدید به سرعت دارد. هدف او از مقیاس، افزایشی نیست. "هدف ما باید این باشد که به ۱۰ میلیون شرکت جدید اجازه دهیم سرمایه جذب کنند."
پنج حق، ترجمه شده برای بازارها: انتشار، انتخاب نگهداری، مسیرهای انتقال و استفاده از وثیقه
چارچوب سایلور پنج "حق بنیادین" را فهرست میکند و او مینویسد که این حقوق باید هم به افراد و هم به شرکتها اعمال شود. این موضوع اهمیت دارد زیرا بهطور ضمنی خزانهداریهای شرکتی، ناشران و ارائهدهندگان خدمات را در بر میگیرد، نه فقط حمایتهای مصرفکننده خردهفروشی.
۱) ایجاد داراییهای دیجیتال جدید:از نظر بازار، این ایجاد بدون مجوز است. جنگ بر سر این است که چه کسی میتواند راهاندازی کند، تحت چه افشاگریهایی و با چه مسئولیتی.
۲) انتشار آنها به بازار برای تأمین مالی کسبوکار و بهرهوری:این تشکیل سرمایه است، به معنای جمعآوری پول برای شروع یا رشد کسبوکارها. سایلور استدلال میکند که انتشار یک موضوع جانبی نیست. این اصل است. اگر مسیرهای انتشار محدود شوند، هدف "۱۰ میلیون شرکت" به یک داستان دسترسی نقطهای تبدیل میشود.
۳) آنها را نگه دارید یا یک نگهدارنده انتخاب کنید:یک نگهدارنده یک سرویس تنظیمشده یا شخص ثالث است که داراییها را به نمایندگی از یک مالک نگه میدارد، به جای اینکه مالک آنها را بهطور مستقیم در یک کیف پول خودنگهدارنده نگه دارد. میدان نبرد عملی در اینجا این است که آیا قوانین فعالیت را به مجموعهای کوچک از نگهدارندگان تأییدشده سوق میدهند یا انتخاب واقعی بین خودنگهداری و نگهداری شخص ثالث را حفظ میکنند.
۴) آنها را بین افراد، شرکتها، کیف پولها و ارائهدهندگان خدمات منتقل کنید:این درباره خطوط انتقال است. اگر انتقالها بهوسیله طراحی قوانین دچار اصطکاک شوند، نقدینگی تکهتکه میشود و ریسک تسویه افزایش مییابد. اگر انتقالها بهطور کلی مجاز باقی بمانند، دارایی بیشتر شبیه یک ابزار حامل با قابلیت جابجایی جهانی رفتار میکند.
۵) از آنها برای خرج کردن، سرمایهگذاری، کسب درآمد و وام گرفتن بر اساس داراییهای دیجیتال استفاده کنید:عبارت «وام گرفتن بر اساس» کلید واژه معاملهگران است. این به معنای استفاده از داراییهای رمزارزی بهعنوان وثیقه برای دریافت وام است، معمولاً بدون اینکه دارایی پایه فروخته شود. اگر این حق محدود شود، اعتبار رمزارزی به یک نقطه گلوگاهی تنظیمشده تبدیل میشود و کارایی دارایی از وثیقه تولیدی به نگهداری غیرفعال تغییر میکند.
سیگنالهایی برای نظارت: از بلاغت سیاست تا قوانینی که بر نگهداری، انتقال و اعتبار رمزارزی تأثیر میگذارند
اولین سیگنال، منشاء پایهای است. بسته، مقاله را بهعنوان پستی در X در روز شنبه توصیف میکند، اما شامل یک پیوند مستقیم نمیشود.لینکیا زمانسنج. اگر سایلور یا استراتژی یک لینک رسمی منتشر کند، زمانبندی را تنگتر میکند و مشخص میکند که آیا این یک پست یکباره بود یا آغاز یک فشار سیاست هماهنگ.
سیگنال دوم خاص بودن است. یک "اعلامیه حقوق" یک چتر وسیع است تا زمانی که اهداف را نام ببرد. به بیانیههای پیرو که به درخواستهای قاعدهای مشخص میپردازند، بهویژه در مورد الزامات نگهداری، توجه کنید.محدودیتهای انتقالبین کیف پولها و ارائهدهندگان خدمات، یا محدودیتهای صریح در مورد قرضگیری بر اساس داراییهای دیجیتال.
سیگنال سوم ریتم ترازنامه است. استراتژی به تازگی 950 BTCرا به قیمت 75.7 میلیون دلار با میانگین قیمت 79,670 دلار به ازای هر سکه خریداری کرده است و مجموع داراییها به 846,000 BTC رسیده که به قیمت تقریبی 63.8 میلیارد دلار با میانگین هزینه 75,416 دلار به ازای هر سکه به دست آمده است. خرید یا بهروزرسانی داراییهای بعدی مهم است زیرا به شما میگوید که آیا پیامهای سیاست با ادامه تجمعهمراه است.
سیگنال چهارم رفتار قیمت در اطراف سطوح ذکر شده در بسته است. در زمان انتشار، بیتکوین حدود 84,523 دلار ذکر شده بود، در مقابل میانگین هزینه افشا شده استراتژی که حدود 75,416 دلار به ازای هر BTC بود. این فاصله، بالشتک است. همچنین انگیزهای برای دفاع از روایت "کاربرد ارزش را ایجاد میکند" با چارچوب سیاست است.
نظر من: چرا این روایت با توجه به نگهداری 846,000 BTC توسط استراتژی اهمیت بیشتری دارد
آستانهای که در اینجا اهمیت دارد، بلاغت نیست. بلکه این است که آیا زبان "حقوق" به قوانینی تبدیل میشود که انتخاب وسیع نگهداری، قابلیت انتقال پاک بین کیفپولها و ارائهدهندگان خدمات و یک مسیر قابل اجرا برای اعتبار کریپتو که در آن قرضگیری علیه داراییها به طور عملی ممنوع نیست، را حفظ کند.
با 846,000 BTC در ترازنامه، استدلال سایلور انتزاعی نیست. اگر کاربرد، محرک ارزش باشد، هر گونه محدودیتی بر نگهداری، انتقالات یا استفاده از وثیقه، ضربهای مستقیم به پیشنهاد ارزشی است که او در مقیاس بزرگ تحت پوشش قرار میدهد. این در شرایط عملی تنها در صورتی اهمیت دارد که چارچوب به عنوان سیاست خاص و قابل اجرا ظاهر شود که آنچه را که دارندگان و شرکتها میتوانند با داراییهای دیجیتال انجام دهند، گسترش دهد.
