نقدینگی متعلق به پروتکل

لیکوئیدیتی متعلق به پروتکل چیست؟

لیکوئیدیتی متعلق به پروتکل (POL) یک رویکرد خزانه‌داری و ساختار بازار است که در آن یک پروتکل دیفای دارایی‌ها و دارایی‌ها (یا موقعیت‌های LP) را که عمق قابل معامله برای توکن خود در یک صرافی غیرمتمرکز فراهم می‌کند، به دست می‌آورد و نگه می‌دارد. به جای اتکا به طرف‌های ثالث برای تأمین یک استخر لیکوئیدیتی در ازای پاداش‌های مداوم، پروتکل به یک تأمین‌کننده لیکوئیدیتی بلندمدت در بازارهای خود تبدیل می‌شود.

این مفهوم در داخل سؤال گسترده‌تری قرار دارد که دیفای چیست: یک تعریف عملی از مالی غیرمتمرکز: پروتکل‌ها فقط اپلیکیشن نیستند، بلکه سیستم‌های مالی خودمدیریتی هستند که باید بازارهای قابل اعتمادی برای توکن‌های خود حفظ کنند تا عملکرد داشته باشند.

چرا لیکوئیدیتی متعلق به پروتکل بهتر از لیکوئیدیتی کشاورزی است؟

لیکوئیدیتی "کشاورزی شده" معمولاً به معنای استخراج لیکوئیدیتی یا کشاورزی بازده است: پروتکل به LPهای خارجی توکن‌های پاداش می‌دهد تا لیکوئیدیتی را جذب کند و به طور مؤثر لیکوئیدیتی را به مدت طولانی که مشوق‌ها جذاب باقی بمانند، اجاره می‌کند. POL معمولاً بهتر در نظر گرفته می‌شود زیرا می‌تواند وابستگی به سرمایه مزدور را کاهش دهد—لیکوئیدیتی که وقتی پاداش‌ها کاهش می‌یابد یا APR بالاتری در جای دیگر ظاهر می‌شود، ناپدید می‌شود.

وقتی پروتکل بخشی از استخر لیکوئیدیتی را مالک است، می‌تواند عمق پایه را از طریق چرخه‌های بازار حفظ کند و به طور بالقوه لغزش را برای کاربران کاهش دهد و قابلیت اطمینان را برای یکپارچه‌سازها بهبود بخشد. همچنین می‌تواند هزینه‌های معاملاتی را به خزانه برگرداند به جای اینکه یارانه دائمی پرداخت کند. با این حال، POL "رایگان" نیست: به سرمایه اولیه نیاز دارد، ریسک خزانه‌داری را معرفی می‌کند و می‌تواند قرار گرفتن در معرض توکن خود پروتکل را متمرکز کند.

کدام پروتکل‌ها از POL استفاده می‌کنند؟

POL بیشتر با فضای طراحی دیفای 2.0 مرتبط است، جایی که تیم‌ها آزمایش کردند که چگونه لیکوئیدیتی را از یک هزینه مکرر به یک دارایی ترازنامه تبدیل کنند. OlympusDAO این مدل را با استفاده از اوراق قرضه برای به دست آوردن دارایی‌ها و موقعیت‌های LP محبوب کرد و به طور مؤثر لیکوئیدیتی کنترل‌شده توسط پروتکل را در طول زمان ساخت.

پروتکل‌های دیگر ایده‌های مشابهی را تحت نام‌های مختلف (به عنوان مثال، "ارزش کنترل‌شده توسط پروتکل") استفاده کرده‌اند، از جمله Frax Finance و Fei Protocol، جایی که عملیات خزانه‌داری و مدیریت لیکوئیدیتی به عنوان عملکردهای اصلی پروتکل در نظر گرفته شدند نه یک هزینه بازاریابی.

فراتر از این مثال‌های شناخته‌شده، بسیاری از پروتکل‌های مدرن از POL جزئی استفاده می‌کنند—مالکیت برخی لیکوئیدیتی در حالی که هنوز LPهای خارجی را تشویق می‌کنند—زیرا یک رویکرد ترکیبی می‌تواند بین تاب‌آوری و کارایی سرمایه تعادل برقرار کند.

POL چگونه بر قیمت توکن تأثیر می‌گذارد؟

POL می‌تواند به طور غیرمستقیم بر قیمت توکن تأثیر بگذارد با تغییر عمق بازار، مشوق‌ها و دینامیک‌های عرضه. لیکوئیدیتی عمیق‌تر و پایدارتر می‌تواند نوسانات ناشی از جریان سفارش نازک را کاهش دهد، زیرا معاملات بزرگ‌تر تأثیر کمتری بر قیمت در یک استخر لیکوئیدیتی به سبک AMM ایجاد می‌کنند.

POL همچنین می‌تواند فشار فروش را که معمولاً با استخراج لیکوئیدیتی همراه است کاهش دهد، جایی که دریافت‌کنندگان توکن‌های پاداش ممکن است آنها را بفروشند تا بازده را تحقق بخشند. با این حال، POL تضمینی برای افزایش قیمت نیست: اگر پروتکل لیکوئیدیتی را با صدور مقادیر زیادی از توکن خود به دست آورد (به عنوان مثال، فروش توکن‌های تخفیف‌دار از طریق یک منحنی پیوندی یا مکانیزم شبیه به اوراق قرضه)، آن صدور می‌تواند رقیق‌کننده باشد.

اثر خالص بستگی به این دارد که آیا لیکوئیدیتی متعلق به پروتکل درآمد پایدار از هزینه‌ها تولید می‌کند، قابلیت استفاده را بهبود می‌بخشد و از تقاضای واقعی برای توکن حمایت می‌کند نه اینکه فقط مشوق‌ها را جابجا کند.