کشاورزی بازده چیست: چگونه "بازده" در دیفای واقعاً پرداخت می‌شود

کشاورزی بازده به معنای واریز ارز دیجیتال به پروتکل‌های قرارداد هوشمند DeFi برای کسب بازده از هزینه‌های معاملاتی، بهره وام‌گیرندگان و/یا انتشار توکن‌های انگیزشی است. نکته اینجاست که "بازده" به معنای پرداخت بازار به شما برای انبار کردن ریسک‌ها و اصطکاک‌های خاص است، نه یک نرخ ثابت و تضمین‌شده.

نکات کلیدی

• کشاورزی بازدهبه معنای واریز ارز دیجیتال به DeFi قراردادهای هوشمندبرای کسب هزینه‌های معاملاتی، بهره وام‌گیرندگان و/یا انتشار توکن‌های انگیزشی.
• یک تنظیم رایج، ارائه نقدینگی به یک استخر AMMاست، که در آن توکن LP دریافت می‌شود و سپس گاهی اوقات آن توکن LP برای کسب پاداش‌های اضافی استیک می‌شود.
• عنوان APYیک پیش‌بینی سالانه است که با استفاده، ورودی‌های سرمایه و برنامه‌های انگیزشی حرکت می‌کند و APY معمولاً فرض می‌کند که ترکیب می‌شود.
• معامله اصلی، حمل و نقل در مقابل ریسک‌هایی مانند زیان موقتی، از بین رفتن پیوند، سوءاستفاده از قراردادهای هوشمند، لغزشنقدینگی و هزینه‌های تراکنش است.

بازده واقعاً از کجا می‌آید (و برای چه چیزی به شما پرداخت می‌شود تا جذب کنید)

در عمل، پروتکل به شما پرداخت می‌کند زیرا واریز شما باعث می‌شود که یک بازار کار کند: این واریز برای مبادلات موجودی تأمین می‌کند، وثیقهبرای وام‌ها، یا هر دو. وقتی معامله‌گران در برابر یک استخر AMMمبادله می‌کنند، آنها هزینه‌هایی پرداخت می‌کنند که به تأمین‌کنندگان نقدینگی می‌رسد؛ وقتی وام‌گیرندگان وام می‌گیرند، آنها بهره‌ای پرداخت می‌کنند که به وام‌دهندگان می‌رسد.

بسیاری از مزارع سپس انتشار انگیزشی را به آن اضافه می‌کنند تا نقدینگی را تقویت کنند، که می‌تواند نرخ اصلی را بزرگ نشان دهد حتی اگر هزینه‌ها یا بهره‌های زیرین متوسط باشد. معامله این است که آن پرداخت‌ها جبران واقعی برای مواجهه‌های واقعی هستند—حرکت‌های قیمت، عدم تعادل‌های نقدینگی و مشوق‌های توکن که می‌توانند رقیق یا قیمت‌گذاری مجدد شوند—نه یک "نرخ پس‌انداز" ثابت.

اولین مورد، حمل و نقل هزینه یا بهره است. در یک DEX، معامله‌گران هزینه‌های مبادله را پرداخت می‌کنند و تأمین‌کنندگان نقدینگی سهمی کسب می‌کنند. در یک بازار وام، وام‌گیرندگان بهره پرداخت می‌کنند و واریزکنندگان آن را دریافت می‌کنند. این نزدیک‌ترین چیزی است که DeFi به یک معامله حمل و نقل ساده دارد، زیرا جریان نقدی به استفاده واقعی از مکان وابسته است.

دومین مورد، انتشار توکن‌های انگیزشی است. پروتکل‌ها معمولاً با توزیع توکن‌های اضافی برای جذب سرمایه، نقدینگی یا واریزها را یارانه می‌دهند. وقتی APY یک مزرعه به طور غیرعادی بالا به نظر می‌رسد، این بخش معمولاً بیشتر کار را انجام می‌دهد. این مهم است زیرا واریزکننده فقط یک "نرخ" کسب نمی‌کند. آنها در نهایت در قیمت توکن پاداش و تصمیم پروتکل برای ادامه انتشار با همان سرعت قرار می‌گیرند.

سومین مورد، اثرات قیمت‌گذاری به بازار از خود موقعیت است، به ویژه در تأمین نقدینگی AMM. یک مزرعه می‌تواند هر روز هزینه‌هایی پرداخت کند و هنوز هم در مقایسه با نگهداری، پول از دست بدهد اگر مکانیک‌های استخر مجبور کنند که موقعیت به دارایی با عملکرد ضعیف بازگردد. مدل ذهنی صحیح این نیست که "APY چقدر است"، بلکه این است که "چه ریسکی انبار شده است، چه مواجهه توکنی انباشته شده و چه هزینه‌هایی برای حفظ و خروج از موقعیت پرداخت خواهد شد."

کشاورزی بازده چگونه کار می‌کند؟ مکانیک‌های پایه

سه تراکنش معمولاً جریان کاری پایه را تعریف می‌کنند: تأیید، واریز و ادعا. یک کیف پول به یک اپلیکیشن DeFi متصل می‌شود، یک قرارداد هوشمند را برای انتقال توکن‌ها تأیید می‌کند، سپس دارایی‌ها را به یک قراردادی واریز می‌کند که یا آنها را وام می‌دهد یا به عنوان نقدینگی برای تجارت استفاده می‌کند. پاداش‌ها در طول زمان جمع می‌شوند و یا به طور خودکار توسط پروتکل ترکیب می‌شوند یا باید به صورت دستی ادعا شوند.

مسیر کلاسیک کشاورزی بازده از طریق یک استخر نقدینگی AMM می‌گذرد. یک تأمین‌کننده نقدینگی دو دارایی را به یک استخر واریز می‌کند و یک توکن LP دریافت می‌کند. آن توکن LP نمایانگر یک ادعای نسبی بر دارایی‌های استخر و بر درآمد هزینه‌ای است که استخر کسب می‌کند. اگر استخر رشد کند، کوچک شود یا هزینه‌هایی کسب کند، ارزش بازخرید توکن LP تغییر می‌کند زیرا این یک رسید برای بخشی از استخر است.

AMMها مانند یک دفتر سفارش قیمت‌گذاری نمی‌کنند. آنها بر اساس موجودی توکن‌ها و یک فرمول قیمت‌گذاری می‌کنند، که معمولاً به عنوان مدل محصول ثابت x*y=k توصیف می‌شود. وقتی معامله‌گران مبادله می‌کنند، آنها استخر را در طول آن منحنی فشار می‌دهند. موجودی استخر تغییر می‌کند، قیمت نقل شده تغییر می‌کند و معامله‌گر به دلیل حرکت قیمت به اندازه، هزینه لغزش را پرداخت می‌کند.

بسیاری از مزارع یک لایه دوم به نام استخراج نقدینگی اضافه می‌کنند. پس از دریافت توکن‌های LP، LP آن توکن‌های LP را به یک قرارداد دیگر استیک می‌کند تا پاداش‌های اضافی کسب کند، معمولاً توکن پروتکل. اینجاست که "کشاورزی بازده چگونه کار می‌کند" به یک مجموعه از اجزای متحرک تبدیل می‌شود: استخر هزینه‌ها را کسب می‌کند، قرارداد مزرعه مشوق‌ها را منتشر می‌کند و P&L واقعی واریزکننده به مسیر دو دارایی استخر و همچنین توکن پاداش بستگی دارد.

هر لایه اضافی همچنین تراکنش‌های بیشتری برای ورود، برداشت، ترکیب و خروج اضافه می‌کند، که در آنجاست که هزینه‌ها شروع به اهمیت می‌کنند.

چقدر می‌توانید از کشاورزی بازده کسب کنید؟ درک APY در مقابل واقعیت

APYهای منتشر شده دامنه وسیعی را پوشش می‌دهند زیرا آنها یک محصول نیستند. برخی استراتژی‌ها که به عنوان ریسک پایین‌تر بازاریابی می‌شوند، مانند وام‌دهی استیبل‌کوین، معمولاً در حدود 2% تا 10% APY نقل قول می‌شوند، در حالی که مزارع پرریسک‌تر می‌توانند با APY 50% تا 200% یا بیشتر تبلیغ شوند. این اعداد وعده‌ای نیستند.

آنها یک تصویر از یک لحظه در زمان، بر روی یک زنجیره خاص، با یک برنامه مشوق خاص و یک مقدار خاص از سرمایه که در حال حاضر جوایز را به اشتراک می‌گذارد، هستند.

عدد روی صفحه معمولاً یک پیش‌بینی سالانه است. وقتی سرمایه بیشتری وارد می‌شود، فشرده می‌شود و همان جریان پاداش را رقیق می‌کند و می‌تواند تغییر کند وقتی پروتکل مشوق‌ها را تنظیم می‌کند. به همین دلیل است که "آیا کشاورزی بازده هنوز هم سودآور است" یک سوال بله یا خیر نیست. سوال دقیق‌تر این است که آیا بازده از جریان‌های نقدی پایدار مانند هزینه‌ها و بهره وام‌گیرندگان می‌آید، یا از انتشارهایی که می‌توانند رقیق و قیمت‌گذاری مجدد شوند.

APR در مقابل APY جایی است که مبتدیان با ریاضیات فریب می‌خورند. APR معمولاً ترکیب را نادیده می‌گیرد. APY فرض می‌کند که ترکیب وجود دارد، که معمولاً نیاز به برداشت پاداش‌ها و سرمایه‌گذاری مجدد آنها دارد. اگر ترکیب انجام نشود، بازده‌های واقعی می‌توانند نزدیک‌تر به APR از APY تبلیغ شده قرار گیرند. اگر ترکیب انجام شود، معمولاً به معنای تراکنش‌های بیشتر است، که به معنای هزینه گاز بیشتر و فرصت‌های بیشتر برای لغزش است.

یک روش خواندن یک مزرعه به عنوان یک معامله‌گر دفتری این است که بازده را قبل از واریز تجزیه کنید: حمل و نقل هزینه یا بهره به علاوه انتشار مشوق‌ها به علاوه هر اثر قیمت‌گذاری به بازار از تعادل AMM، منهای هزینه‌های تراکنش. اگر APY "بسیار خوب" باشد، معمولاً به این دلیل است که بخش انتشار غالب است. این مزرعه را به یک شرط بر روی قیمت توکن پاداش و بر روی اینکه پروتکل چقدر زمان به پرداخت آن یارانه ادامه می‌دهد، تبدیل می‌کند.

بزرگ‌ترین ریسک‌های کشاورزی بازده چیست؟

زیان موقتی ریسکی است که مردم را شگفت‌زده می‌کند که فکر می‌کنند LPing یک راه بی‌طرف برای کسب هزینه‌ها است. وقتی قیمت‌های نسبی حرکت می‌کنند، تعادل AMM می‌تواند LP را بدتر از نگهداری دو توکن بگذارد. استخر به طور مداوم دارایی با عملکرد بهتر را می‌فروشد و دارایی با عملکرد ضعیف‌تر را خریداری می‌کند زیرا معاملات جریان دارند، بنابراین یک روند قوی می‌تواند کمبود ایجاد کند که هزینه‌ها به طور کامل جبران نمی‌کنند.

ریسک از بین رفتن پیوند، تله بعدی است، به ویژه در استراتژی‌های "پایدار". استخرهای استیبل‌کوین و سایر دارایی‌های متصل می‌توانند آرام به نظر برسند تا روزی که یک پیوند شکسته شود. وقتی این اتفاق می‌افتد، مکانیک‌های استخر می‌توانند مواجهه را به دارایی که از پیوند خود دور می‌شود، متمرکز کنند. استراتژی که به نظر می‌رسید یک معامله حمل و نقل کوچک است، می‌تواند به یک موقعیت یک‌طرفه تبدیل شود.

سوءاستفاده از قراردادهای هوشمند ریسک دمی است که می‌تواند ماه‌ها بازده را بی‌معنی کند. کشاورزی بازده نیاز به واگذاری دارایی‌ها به قراردادها دارد. آسیب‌پذیری‌ها، ادغام‌های بد یا مسیرهای سوءاستفاده می‌توانند به از دست دادن جزئی یا کلی منجر شوند. حسابرسی‌ها ریسک را کاهش می‌دهند، اما آن را از بین نمی‌برند. شدت از دست دادن نکته است. این یک حساب کارگزاری نیست که یک فرآیند بازیابی آشنا در صورت بروز مشکل داشته باشد.

هزینه‌های تراکنش و ریسک نقدینگی عملیاتی قاتل‌های خاموش هستند. ورود به یک استخر، استیک کردن توکن‌های LP، برداشت، ترکیب و خروج می‌تواند هر یک اقدام جداگانه‌ای باشد. در شبکه اصلی اتریوم، هزینه گاز در زمان شلوغی شبکه بین 20 تا 100 دلار یا بیشتر برای هر تراکنش ذکر شده است و موقعیت‌های کوچک می‌توانند پس از چند تعامل غیر اقتصادی شوند.

حتی زمانی که یک پروتکل غیر نگهدارنده است، نقدینگی می‌تواند خشک شود و لغزش می‌تواند افزایش یابد، که خروج را در دقیق‌ترین لحظه‌ای که موقعیت باید باز شود، گران می‌کند.

چگونه کشاورزی بازده را شروع کنیم

یک مسیر مبتدی با کاهش اجزای متحرک شروع می‌شود تا P&L قابل نسبت دادن باشد. جریان پایه این است: یک زنجیره و کیف پول انتخاب کنید، آن را با دارایی واریزی به علاوه گاز تأمین کنید، یک پروتکل انتخاب کنید، به یک بازار وام یا استخر نقدینگی واریز کنید، سپس نظارت کنید و در صورت نیاز برداشت کنید. کلید این است که به دنبال بالاترین عدد نباشید. بلکه درک کنید که چه چیزی بازده را پرداخت می‌کند و چه چیزی می‌تواند آن را بگیرد.

یک نقطه شروع ساده، واریز وام یک دارایی یا استخر متمرکز بر استیبل‌کوین است که در آن حرکت‌های قیمت نسبی کوچکتر است. این به معنای "ایمن" بودن نیست. این باعث می‌شود که عوامل محرک آسان‌تر قابل مشاهده باشند. حمل و نقل بهره راحت‌تر از یک دسته چند توکنی است که در آن هزینه‌های LP، انتشارها و مسیر قیمت همگی به طور همزمان حرکت می‌کنند.

قبل از واریز، بنویسید که چه بخشی از بازده هزینه‌ها یا بهره در مقابل انتشارها است، سپس فرض کنید که انتشارها کاهش می‌یابند. اگر مزرعه فقط زمانی کار می‌کند که قیمت توکن پاداش خود را حفظ کند و برنامه انتشار سخاوتمندانه باقی بماند، موقعیت عمدتاً یک شرط جهت‌دار است که به عنوان "درآمد" پنهان شده است. توکن پاداش را به عنوان بخشی از مواجهه در نظر بگیرید. اگر نگهداری آن به طور مستقیم ناراحت‌کننده باشد، دریافت پول در آن نباید مانند پول رایگان به نظر برسد.

تفاوت بین کشاورزی بازده و استیک کردن به کاری که سرمایه انجام می‌دهد بستگی دارد. استیک کردن معمولاً یک توکن را قفل می‌کند تا از یک شبکه یا پروتکل Proof-of-Stake حمایت کند و برای آن مشارکت پاداش کسب می‌کند. کشاورزی بازده گسترده‌تر است. می‌تواند شامل استیک کردن باشد، اما معمولاً شامل وام‌دهی و تأمین نقدینگی AMM است که زیان موقتی و مجموعه‌ای از حالت‌های شکست متفاوت را معرفی می‌کند.

این تمایز مهم است زیرا "کشاورزی بازده = استیک کردن" این است که چگونه مردم در نهایت ریسک AMM و از بین رفتن پیوند را می‌پذیرند در حالی که فکر می‌کنند فقط ریسک استیک کردن در سطح شبکه را می‌پذیرند.

مفاهیم نادرست رایج

"کشاورزی بازده درآمد غیرفعال است" چارچوبی است که بیشترین آسیب را ایجاد می‌کند. این موقعیت مجموعه‌ای از ریسک‌هاست که می‌تواند هر بلاک را به قیمت بازار علامت‌گذاری کند و نتایج ناخوشایند کم‌فرکانس و با شدت بالا هستند. بازده وجود دارد زیرا کسی برای قرض گرفتن نقدینگی، معامله با آن یا راه‌اندازی یک پروتکل با مشوق‌ها هزینه می‌کند.

"APY آن چیزی است که من به دست می‌آورم" یک نقل قول متحرک را با یک قرارداد اشتباه می‌گیرد. APY کشاورزی با ورود سرمایه تغییر می‌کند و جوایز را رقیق می‌کند و وقتی زمان‌بندی مشوق‌ها تغییر کند، تغییر می‌کند. همچنین اغلب فرض می‌کند که تجمیع وجود دارد، که نیاز به برداشت و سرمایه‌گذاری مجدد دارد. اگر تجمیع انجام نشود، عدد واقعی می‌تواند به طور قابل توجهی کمتر از عدد روی صفحه باشد.

"APR و APY اساساً یکسان هستند" یک اشتباه ریاضی با عواقب واقعی است. APR معمولاً یک نرخ سالانه ساده است. APY فرضیات تجمیع را در خود دارد. اگر تنها راه رسیدن به APY برداشت‌های مکرر باشد، پس هزینه گاز و لغزش بخشی از معادله بازگشت است.

"تأمین نقدینگی خنثی است" نادیده می‌گیرد که AMMها چگونه موجودی را متعادل می‌کنند. فرمول استخر موقعیت را مجبور می‌کند که قدرت را بفروشد و ضعف را بخرد در حالی که قیمت‌های نسبی حرکت می‌کنند. هزینه‌ها اجاره‌ای هستند که به LPها برای پذیرش آن متعادل‌سازی پرداخت می‌شود و ضرر موقتی کمبودی است که وقتی روند قوی است، ظاهر می‌شود.

"استخرهای استیبل‌کوین ایمن هستند زیرا پایدارند" یک اشتباه دسته‌بندی است. پیوندها می‌توانند شکسته شوند و وقتی این اتفاق بیفتد، استخر می‌تواند ریسک را به دارایی که در حال جدا شدن است، متمرکز کند. "حسابرسی به معنای غیرقابل هک بودن است" همان اشتباه در لباس متفاوتی است. حسابرسی برخی از اشکالات را فیلتر می‌کند. آنها احتمال یک سوءاستفاده یا شکست ادغام را حذف نمی‌کنند.

جمع‌بندی

من دیده‌ام که مردم یک صفحه کشاورزی را مانند صورت‌حساب حساب پس‌انداز می‌نگرند و سپس وقتی P&L مانند یک موقعیت رفتار می‌کند، شگفت‌زده می‌شوند. تصور نادرست پرهزینه این است که فکر کنیم APY محصول است. این یک فشرده‌سازی بازاری از سه پایه است که به طور مستقل حرکت می‌کنند: هزینه یا بهره، انتشار مشوق‌ها و علامت‌گذاری به قیمت بازار از متعادل‌سازی AMM.

وضعیت تمیز این است که قبل از واریز، آنچه شما را پرداخت می‌کند یادداشت کنید و سپس فرض کنید که پایه یارانه بدتر می‌شود. اگر بازده عمدتاً ناشی از انتشار باشد، موقعیت عمدتاً طولانی بر روی توکن پاداش و طولانی بر روی تمایل پروتکل به ادامه پرداخت است. بقیه اجرا است.

من دیده‌ام که "مزرعه‌های سودآور" به ضرر تبدیل شده‌اند زیرا خروج پنج تراکنش طول کشید و آخرین تراکنش زمانی انجام شد که هزینه گاز بین ۲۰ تا ۱۰۰ دلار+ در شبکه اصلی اتریوم بود و نقدینگی به حدی نازک بود که لغزش کار را تمام کرد.