استیکینگ در کریپتو چیست: چگونه کار می‌کند، پاداش‌ها و ریسک‌هایی که متقبل می‌شوید

استیکینگ در ارزهای دیجیتال عمل قفل کردن توکن‌ها به عنوان وثیقه در یک بلاکچین اثبات سهام است تا اعتبارسنج‌ها بتوانند شبکه را ایمن کرده و بلاک‌ها را تولید کنند. در عوض، پروتکل پاداش‌های متغیری پرداخت می‌کند، اما استیکر محدودیت‌های نقدینگی مانند تأخیر در باندینگ و آنباندینگ و همچنین خطر جریمه مرتبط با رفتار اعتبارسنج را می‌پذیرد.

نکات کلیدی

• استیکینگ به معنای تعهد توکن‌ها به عنوان وثیقهدر یک بلاکچین اثبات سهام برای حمایت از اجماع در ازای پاداش‌های متغیر است که معمولاً به همان توکن پرداخت می‌شود.
• دارایی‌های اثبات کاراستخراج می‌شوند، نه استیک می‌شوند، بنابراین بیت‌کوین، دوج‌کوین و لایت‌کوینبه طور بومی در شبکه‌های پایه خود نمی‌توانند استیک شوند.
• قوانین باندینگ و آنباندینگ می‌توانند دسترسی به وجوه را محدود کنند و این از دست دادن گزینه‌های خروج می‌تواند بیشتر از کاهشزمانی که نوسانبه وجود می‌آید، اهمیت داشته باشد.
• نرخ استیکینگ APR/APYیک تخمین است که می‌تواند با شرایط شبکه تغییر کند. APR شامل ترکیب نمی‌شود در حالی که APY شامل آن است و هیچ‌کدام یک کوپن وعده داده شده نیستند.

چگونه استیکینگ توکن‌ها را به وثیقه قابل اجرا برای اعتبارسنج‌ها تبدیل می‌کند

مکانیسم کلیدی این است که توکن‌های استیک شده به وثیقه "در معرض خطر" تبدیل می‌شوند که به عملکرد اعتبارسنج مرتبط است. وقتی استیک باند می‌شود، پروتکل از آن برای وزن‌دهی به انتخاب اعتبارسنج و ایجاد اعتبار برای جریمه‌ها استفاده می‌کند: پاداش‌ها برای مشارکت صحیح جمع می‌شوند، در حالی که نقض قوانین یا برخی شکست‌ها می‌توانند منجر به کاهش یا سایر ضررها شوند.

به همین دلیل است که بازدهاستیکینگ کمتر شبیه نرخ ثابت و بیشتر شبیه جبران برای پذیرش ریسک اجماع است، با نتایجی که به رفتار اعتبارسنج و طراحی مشوق‌های زنجیره بستگی دارد.

یک مدل ذهنی مفید رابطه یک clearinghouse است. زنجیره به طور مؤثر موتور قوانین است که تصمیم می‌گیرد چه کسی می‌تواند در اجماع شرکت کند و چه اتفاقی می‌افتد وقتی که آنها قوانین را نقض می‌کنند. استیک وثیقه‌ای است که رفتار بد را پرهزینه می‌کند. این چارچوب سوالاتی را که در یک صفحه مهم است، به وجود می‌آورد: چه چیزی وثیقه را قفل می‌کند، چه چیزی آن را آزاد می‌کند و چه رویدادهایی می‌توانند آن را کاهش دهند.

دو خطای دسته‌بندی به طور مداوم ظاهر می‌شوند. اول، استیکینگ به عنوان "بهره" تضمینی بازاریابی می‌شود. بهره یک جریان پرداخت وعده داده شده است. پاداش‌های استیکینگ مشوق‌های پروتکل هستند که می‌توانند با شرایط شبکه و سطوح مشارکت تغییر کنند و آنها به محدودیت‌هایی متصل هستند که هیچ شباهتی به یک حساب پس‌انداز ندارند.

دوم، استیکینگ به عنوان یک ویژگی جهانی از "کریپتو" تلقی می‌شود. اینطور نیست. استیکینگ خاص PoS است. اگر شبکه پایه اثبات کار باشد، هیچ عملکرد استیکینگ بومی برای اتصال وجود ندارد. وقتی یک مکان "استیکینگ" را در یک دارایی اثبات کار تبلیغ می‌کند، برچسب ممکن است آشنا باشد، اما مکانیزم متفاوت است و ریسک تحت پوشش متفاوت است.

چرا استیکینگ وجود دارد: اثبات سهام در مقابل اثبات کار

شبکه‌های PoS به روشی نیاز دارند تا مشخص کنند چه کسی بلاک‌ها را پیشنهاد و تأیید می‌کند و به روشی نیاز دارند تا نقض قوانین را مجازات کنند. اثبات کار (PoW) هر دو را با محاسبات حل می‌کند. ماینرها انرژی و سخت‌افزار را برای رقابت برای بلاک بعدی صرف می‌کنند و امنیت زنجیره از هزینه آن کار ناشی می‌شود.

PoS قبض انرژی را با وثیقه منتشر شده عوض می‌کند. اعتبارسنج‌ها شرکت می‌کنند زیرا استیک متعهد دارند و پروتکل می‌تواند با تهدید به آن استیک، رفتار را تحمیل کند. مشارکت صادقانه پاداش می‌گیرد. رفتار نادرست می‌تواند با نابود کردن بخشی از وثیقه منتشر شده مجازات شود.

این مکانیزم تحمیلی است که چرا استیکینگ فقط "کسب درآمد" نیست. کاهش جریمه پروتکل است که می‌تواند بخشی از دارایی‌های استیک شده را زمانی که قوانین اعتبارسنج نقض می‌شود، نابود کند. بسته به طراحی زنجیره، برخی شکست‌های عملیاتی نیز می‌توانند جریمه‌ها را تحریک کنند. نکته این نیست که کاهش جریمه رایج است. نکته این است که جریمه به اندازه کافی معتبر است تا مجموعه اعتبارسنج را با قوانین همراستا نگه دارد.

این همچنین پاسخ واضحی به "چه سکه‌هایی را می‌توانید استیک کنید" است. اگر لایه پایه PoS یا یک نوع PoS باشد، استیکینگ به عنوان یک مکانیزم بومی وجود دارد. اگر لایه پایه PoW باشد، استیکینگ به طور بومی وجود ندارد. بیت‌کوین، دوج‌کوین و لایت‌کوین نمونه‌های PoW هستند، بنابراین نمی‌توانند در شبکه‌های بومی خود استیک شوند.

اگر یک پلتفرم "استیکینگ" را در این دارایی‌ها ارائه دهد، بازده از یک ساختار متفاوت، اغلب نگهدارییا شبیه به وام، ناشی می‌شود و باید به عنوان یک دسته محصول متفاوت ارزیابی شود.

استیکینگ چگونه کار می‌کند؟ مکانیک‌های مرحله به مرحله

سه زمان‌بندی در لحظه‌ای که استیک متعهد می‌شود مهم است: زمانی که پاداش‌ها شروع می‌شوند، زمانی که توکن‌ها می‌توانند دوباره حرکت کنند و زمانی که موقعیت می‌تواند به طور کامل خارج شود. بسیاری از شبکه‌ها در ابتدا یک دوره باندینگ یا قفل کردن را تحمیل می‌کنند. در طول آن پنجره، توکن‌ها قفل می‌شوند و برخی طراحی‌ها ممکن است تا زمانی که استیک به عنوان فعال در نظر گرفته نشود، پاداش پرداخت نکنند.

پس از فعال‌سازی، استیک از طریق یکی از دو مسیر رایج در اجماع شرکت می‌کند. تأیید مستقیم به معنای اجرای زیرساخت اعتبارسنج است که در تولید بلاک و تأیید تراکنش شرکت می‌کند. واگذاری به معنای اختصاص استیک به یک اعتبارسنج یا اپراتور به جای اجرای زیرساخت به صورت شخصی است. واگذاری برون‌سپاری عملیاتی است، نه برون‌سپاری ریسک. نتیجه واگذارکننده هنوز می‌تواند به رفتار اعتبارسنج و مدل جریمه زنجیره مرتبط باشد.

توزیع پاداش خاص زنجیره است. برخی شبکه‌ها پاداش‌ها را به ازای هر بلاک پرداخت می‌کنند. دیگران سهمی از هزینه‌های تراکنش مرتبط با بلاک‌ها را توزیع می‌کنند. به هر حال، نرخ پاداش متغیر و غیرقابل تضمین است. این نرخ با شرایط شبکه، سطوح مشارکت و طراحی مشوق‌ها تغییر می‌کند.

خروج یک روند کاری خاص است. آنباندینگ اغلب یک تأخیر آنباندینگ را تحریک می‌کند، که در آن وجوه تا زمانی که فرآیند کامل نشود، در دسترس نیستند. آن تأخیر بخشی است که معامله‌گران به عنوان از دست دادن گزینه احساس می‌کنند. اگر توکن به طور ناگهانی قیمت‌گذاری شود در حالی که سرمایه در حال آنباندینگ است، پاداش استیکینگ می‌تواند به یک خطای گرد کردن تبدیل شود در مقابل حرکتی که نمی‌توان به آن پاسخ داد.

پاداش‌ها: چقدر می‌توانید از استیکینگ کسب کنید و APR در مقابل APY

کیف پول‌ها و صرافی‌ها معمولاً بازده استیکینگ را به عنوان APR یا APY نقل می‌کنند و این تمایز مهم است. APR یک نرخ سالانه ساده است که ترکیب را شامل نمی‌شود. APY شامل فرضیات ترکیب است، بنابراین می‌تواند بالاتر باشد اگر پاداش‌ها در طول زمان دوباره سرمایه‌گذاری شوند. دو محصول می‌توانند هر دو "10%" را نشان دهند در حالی که نتایج توکن متفاوتی را بسته به اینکه آیا ترکیب فرض شده و چگونه اعمال می‌شود، به تصویر می‌کشند.

نکته مهم‌تر این است که آن اعداد چه چیزی نیستند. یک APR/APY نقل شده یک تخمین متغیر است، نه یک کوپن وعده داده شده. نرخ‌های پاداش استیکینگ می‌توانند با شرایط شبکه تغییر کنند، از جمله اینکه چقدر استیک در حال مشارکت است و زنجیره چگونه مشوق‌ها را ساختار می‌دهد.

"چقدر می‌توانید از استیکینگ کسب کنید" دو لایه دارد که باید از هم جدا شوند. اولین لایه پاداش‌های توکن‌محور است، که همان چیزی است که APR/APY سعی می‌کند خلاصه کند. لایه دوم نتیجه‌ای است که به ارز فیات وابسته است، که به قیمت توکن در طول دوره استیکینگ بستگی دارد. یک بازده توکن با ظاهری بالا می‌تواند هنوز هم یک نتیجه زیان‌آور در اصطلاح فیات باشد اگر توکن در حالی که وجوه در حال باندینگ یا در حال انتظار برای آنباندینگ است، کاهش یابد.

به همین دلیل است که پاداش‌های استیکینگ بهتر است به عنوان جبران برای قفل کردن وثیقه در یک سیستم اجماع درک شوند. پاداش پرداختی برای پذیرش یک بسته خاص است: مشوق‌های متغیر به علاوه یک پنجره خروج تعریف شده. برخورد با نقل قول به عنوان یک برگه نرخ متصل به وثیقه، تحلیل را صادقانه نگه می‌دارد.

ریسک‌هایی که تحت پوشش قرار می‌دهید: قفل‌های نقدینگی، کاهش جریمه و ریسک اعتبارسنج/واگذاری

محدودیت‌های نقدینگی ریسکی هستند که معمولاً مردم را غافلگیر می‌کنند زیرا ساکت هستند. باندینگ، قفل‌ها و تأخیرهای آنباندینگ می‌توانند سرمایه را در طول پنجره‌ای که انعطاف‌پذیری در آن بیشترین ارزش را دارد، به دام بیندازند. وقتی نوسان به وجود می‌آید، هزینه فقط "آیا می‌توانم کاهش جریمه شوم" نیست.

هزینه این است که "آیا می‌توانم در زمانی که می‌خواستم خارج شوم" و بسیاری از شبکه‌ها به طور صریح دسترسی به وجوه استیک شده را تا زمانی که آنباندینگ کامل نشود، محدود می‌کنند.

کاهش جریمه ریسک جریمه صریح است. این مبتنی بر قوانین و قابل تحمیل است و می‌تواند بخشی از دارایی‌های استیک شده را زمانی که قوانین اعتبارسنج نقض می‌شود، نابود کند. بسته به زنجیره، شکست‌های عملیاتی نیز می‌توانند جریمه‌ها را تحریک کنند. کاهش جریمه یک ریسک احساسی نیست. این بخشی از طراحی اجماع است.

واگذاری ریسک انتخاب اپراتور را اضافه می‌کند. دارنده یک اعتبارسنج را مانند یک طرف مقابل انتخاب می‌کند: زمان فعالیت، سابقه و شایستگی عملیاتی مهم هستند زیرا رفتار اعتبارسنج می‌تواند بر نتایج تأثیر بگذارد. واگذاری نیاز به اجرای زیرساخت را از بین می‌برد، اما به طور خودکار خطر جریمه را از بین نمی‌برد. قرار گرفتن در معرض واگذارکننده به طراحی پروتکل و تنظیم اعتبارسنج بستگی دارد.

مقایسه‌ای که در گفتگوها مطرح می‌شود این است که "آیا استیکینگ ایمن‌تر از ییلد فارمینگ است؟" منابع ریسک متفاوت هستند. استیکینگ به قوانین اجماع، عملکرد اعتبارسنج و محدودیت‌های نقدینگی ناشی از باندینگ و آنباندینگ وابسته است. ییلد فارمینگ معمولاً لایه‌های قرارداد هوشمند و استراتژی را بر روی ریسک بازار اضافه می‌کند.

هیچ‌یک به‌طور خودکار "ایمن" نیستند، اما ریسک استیکینگ معمولاً قابل درک‌تر است زیرا به قوانین پروتکل و عملیات اعتبارسنج متصل است نه به یک دسته از قراردادها و استراتژی‌ها.

تصورات غلط رایج درباره استیکینگ در ارزهای دیجیتال

گران‌ترین تصور غلط این است که استیکینگ را مانند بهره تضمینی بانک در نظر بگیریم. پاداش‌های استیکینگ مشوق‌های متغیری هستند که توسط یک پروتکل برای ارائه امنیت اقتصادی به اجماع PoS پرداخت می‌شوند و با محدودیت‌ها و جریمه‌ها همراه هستند. بهره یک پرداخت قراردادی از یک وام‌گیرنده است. استیکینگ جبران هزینه برای زیرساخت یک سیستم با یک کتاب قوانین است.

یک اشتباه رایج دیگر این است که باور کنیم هر سکه‌ای می‌تواند استیک شود. استیکینگ خاص PoS است. دارایی‌های اثبات کار استخراج می‌شوند، نه استیک می‌شوند، بنابراین بیت‌کوین، دوج‌کوین و لایت‌کوین نمی‌توانند به‌طور بومی در شبکه‌های پایه خود استیک شوند. وقتی یک پلتفرم از زبان "استیکینگ" برای دارایی‌های PoW استفاده می‌کند، مکانیزم استیکینگ بومی PoS نیست.

APR/APY نیز به‌طور معمول به‌عنوان یک وعده نادرست تفسیر می‌شود. APR شامل ترکیب نمی‌شود در حالی که APY شامل آن می‌شود و هر دو کنوانسیون‌های نقل قول هستند. نرخ خود می‌تواند با شرایط شبکه تغییر کند، بنابراین عدد روی صفحه باید به‌عنوان یک تخمین تحت فرضیات فعلی در نظر گرفته شود.

واگذاری به‌عنوان یک سپر به‌طور نادرست فروخته می‌شود. تفاوت بین استیکینگ و واگذاری این است که استیکینگ عمل متعهد کردن توکن‌ها به اجماع PoS است، در حالی که واگذاری انتخاب یک اپراتور برای اجرای نقش اعتبارسنج برای آن استیک است. واگذاری می‌تواند مشارکت را در دسترس‌تر کند، اما تضمینی برای مصونیت از جریمه‌های مرتبط با رفتار اعتبارسنج نیست.

جمع‌بندی

من دیده‌ام که مردم بر روی کاشی APY در یک کیف پول تمرکز می‌کنند و بخشی را که مانند یک توافق حاشیه‌ای عمل می‌کند نادیده می‌گیرند: پنجره خروج. وقتی یک زنجیره دارای تأخیرهای باندینگ و آنباندینگ است، هزینه واقعی گزینه‌ای است که ناپدید می‌شود. اگر توکن به شدت قیمت‌گذاری مجدد شود در حالی که وجوه در انتظار آنباندینگ گیر کرده‌اند، داستان "ییلد" به سرعت اهمیت خود را از دست می‌دهد.

من همچنین دیده‌ام که واژه "استیکینگ" به‌عنوان یک پتوی راحتی برای محصولاتی که اصلاً استیکینگ PoS نیستند استفاده می‌شود، به‌ویژه زمانی که کسی فکر می‌کند می‌تواند بیت‌کوین، دوج‌کوین یا لایت‌کوین را استیک کند. استیکینگ بومی دارای یک کتاب قوانین است که حول وثیقه اجماع و جریمه‌های قابل اجرا ساخته شده است. اگر یک مکان نتواند به‌وضوح منبع ییلد و مدل نگهداری را توضیح دهد، نرخ عنوانی چیزی نیست که در آن محصول کار کند.