چگونه از خزانههای توکنیزهشده به عنوان وثیقه در دیفای استفاده کنیم
استفاده از خزانههای توکنیزه شده به عنوان وثیقه دیفای به معنای قرار دادن یک توکن زنجیرهای پشتیبانی شده توسط خزانه در یک سیستم وامدهی یا حاشیهای است، سپس وامگیری در برابر آن در حالی که بازده خزانه زیرین همچنان انباشته میشود. کار این نیست که "وثیقه ایمن" پیدا کنید، بلکه مدیریت همزمان دو موتور ریسک است: پشتیبانی و بازخرید خارج از زنجیره، به علاوه مکانیکهای اوراکل و تصفیه درون زنجیره.
نکات کلیدی
- خزانههای توکنیزه شده توسط شرکتهای مالی تنظیمشده صادر میشوند و نمایانگر اوراق خزانه ایالات متحده یا صندوقهای بازار پول پشتیبانی شده توسط خزانه هستند که توسط یک نگهدارنده نگهداری میشوند، بابازدهمشتق شده از اوراق قرضه زیرین.
- منابع اوایل 2026 بازار خزانههای توکنیزه شده را بالای 11 میلیارد دلار تخمین میزنند و رشد از حدود 8.9 میلیارد دلار به بیش از 10.9 میلیارد دلار در حدود دو ماه را توصیف میکنند.وامگیری دیفای در برابر توکنهای پشتیبانی شده توسط خزانه معمولاً در محدوده LTV ~70%–80% توصیف میشود، اما در حداکثر قرار گرفتن "وثیقه پایدار" را به یک کتاب حاشیهای تنگ تبدیل میکند.پوششهای خزانه و توکنهای استخر RWA وثیقههای قابل تعویض نیستند: ساختار DROP/TIN Tinlake دارای اولویت ترانش است، جایی که DROP ابتدا پرداخت میشود و TIN ریسک باقیمانده را به عهده میگیرد.
- مبانی وثیقه خزانههای توکنیزه شده و RWAوثیقه خزانه توکنیزه شده یک دارایی حاشیهای با بازده است، نه یک حساب پسانداز با یک پوشش بلاکچینی. خزانه توکنیزه شده یک توکن مبتنی بر بلاکچین است که توسط یک شرکت مالی تنظیمشده صادر میشود و مالکیت اوراق خزانه ایالات متحده یا یک صندوق بازار پول پشتیبانی شده توسط خزانه را نمایندگی میکند، با پشتیبانی که توسط یک نگهدارنده نگهداری میشود. آن مدل پشتیبانی اولین موتور ریسک است. اگر صادرکننده، نگهدارنده یا فرآیند بازخرید خراب شود، توکن میتواند مانند یک ادعای آسیبدیده معامله شود حتی اگر خود اوراق خزانه خوب باشند.دومین موتور ریسک درون زنجیرهای است. وامدهی دیفای بر اساس "بیش از وثیقهگذاری" و "تصفیه" ساخته شده است. پروتکل اهمیتی نمیدهد که دارایی زیرین "بدهی دولتی" است. آنچه اهمیت دارد قیمت "اوراکل" است که میبیند، آستانه "تصفیه" که اعمال میکند و اینکه آیا تصفیهکنندگان میتوانند وثیقه را به اندازه کافی سریع بفروشند تا وامدهندگان را کامل کنند.
- این موضوع در داخل موضوع گستردهتری از خزانههای توکنیزه شده قرار دارد، اما مورد استفاده وثیقه باریکتر است. سوال این نیست که "آیا پایدار است؟"، بلکه این است که "آیا این توکن تحت قوانین پروتکل مانند وثیقه پایدار عمل میکند؟" به همین دلیل است که "خزانههای توکنیزه شده" و "توکنهای استخر RWA" باید زودتر از هم جدا شوند.Tinlake Centrifuge مثال ضد تمیز است. Tinlake داراییهای دنیای واقعی را به "NFT" هایی تبدیل میکند که با مستندات قانونی ادغام شدهاند، آنها را تجمیع میکند، سپس دو توکن صادر میکند که شبیه ترانشها هستند: DROP (سینior) و TIN (جونیور). این یک پوشش ساده T-bill نیست. این به تأمین مالی زنجیرهای نزدیکتر است، جایی که اولویت پرداخت آنچه "وثیقه ایمن" حتی به چه معناست را تغییر میدهد.چگونه بازده خزانه درون زنجیرهای و تسویه کار میکند
حمل و نقل نکته اصلی است و همچنین تله است. منابع بازده خزانه را در حدود 4%–5% سالانه توصیف میکنند، با این حال دارندگان توکن بازدهی را از اوراق قرضه زیرین کسب میکنند. وقتی آن توکن به عنوان وثیقه پذیرفته میشود، وامگیرنده میتواند در حین وامگیری در برابر موقعیت، آن بازده را ادامه دهد. این زاویه "بازده برنامهپذیر" است که بیشتر از عنوان توکنیزه شدن اهمیت دارد و به همین دلیل است که در مکالمات دفتری، اهمیت بازده برنامهپذیر بیشتر از توکنیزه شدن مطرح میشود.
تسویه و قابلیت انتقال آنچه را که حمل و نقل را قابل استفاده میکند، میسازد. خزانههای توکنیزه شده به عنوان قابل انتقال در شبکههایی مانند اتریوم، سولانا یا پالیگان توصیف میشوند، با تسویه نزدیک به آنی در مقایسه با تسویه اوراق قرضه سنتی که میتواند روزها طول بکشد.
برای وثیقه، این به این معنی است که دارایی میتواند به یک پروتکل منتقل شود، قرار داده شود و به سایر جریانهای کاری درون زنجیرهای بدون انتظار برای ریلهای قدیمی دوباره وثیقهگذاری شود.مکانیزم توزیع بازده در محصولات استاندارد نیست. برخی توکنها ارزش را در قیمت توکن انباشته میکنند، برخی بازده را توزیع میکنند و برخی بازده را در یک لایه حسابداری جداگانه میپیچند. تنها قانونی که در طراحیها باقی میماند ساده است: قبل از استفاده از موقعیت وثیقه خزانه توکنیزه شده، تأیید کنید که موجودی کیف پول در طول زمان چه میکند و پروتکل چه چیزی را به عنوان ارزش وثیقه حساب میکند.مکانیکهای بازده Tinlake نشان میدهد که چرا این موضوع اهمیت دارد. بازدههای DROP به عنوان تعیین شده توسط یک تابع هزینه با نرخ بهره ثابت در هر استخر توصیف میشوند که هر ثانیه انباشته میشود. بازدههای TIN تضمین نشدهاند و به ارزش باقیمانده پس از پرداخت DROP بستگی دارند. این تمایز علمی نیست. یک "عدد بازده" روی صفحه میتواند به معنای انباشت ثابت مانند سینior یا افزایش باقیمانده جونیور باشد و اینها وقتی به عنوان وثیقه استفاده میشوند، رفتار بسیار متفاوتی دارند.
راههایی برای قرار دادن خزانههای توکنیزه شده به عنوان وثیقهسه مسیر بیشتر در صفحهها ظاهر میشوند: بازارهای وامدهی دیفای، حاشیه مکانهای متمرکز و استخرهای RWA ساختاری.1. از یک پروتکل وامدهی دیفای استفاده کنید که توکن را به عنوان وثیقه فهرست میکند. جریان کار شبیه هر وامگیری وثیقهای دیگر است: یک کیف پول متصل کنید، توکن را تأمین کنید، سپس در برابر آن وام بگیرید.
تفاوت کلیدی این است که وثیقه باید پایدار و دارای بازده باشد، بنابراین وسوسه این است که آن را به حداکثر برسانید. خوانندگانی که به یادآوری مکانیکهای Aave نیاز دارند باید بررسی کنند که چگونه میتوانند ارز دیجیتال را در aave وام دهند، تأمین کنند، سپس برگردند و توکن خزانه را مانند یک ابزار حاشیهای در نظر بگیرند. 2. از خزانههای توکنیزه شده به عنوان وثیقه حاشیهای در یک مکان متمرکز استفاده کنید.
یک منبع ادعا میکند که این توکنها به عنوان وثیقه حاشیهای در بایننس و سایر مکانهای متمرکز استفاده میشوند. نکته عملی نام مکان نیست، بلکه چکلیست است: وثیقه حاشیهای دارای کاهشها، فهرستهای واجد شرایط و تغییرات ناگهانی پارامترها است. اگر مکان عامل وثیقه را تغییر دهد، موقعیت میتواند مجبور به کاهش ریسک شود حتی اگر قیمت توکن به سختی تغییر کند. 3. از وثیقه RWA ساختاری از طریق استخرهای Tinlake استفاده کنید.
Tinlake به عنوان قراردادهای هوشمند توصیف میشود که به شرکتها و افراد اجازه میدهد از داراییهای واقعی غیرقابل تعویض توکنیزه شده به عنوان وثیقه برای به دست آوردن نقدینگی استفاده کنند. در اینجا، "وثیقه" در معرض یک استخر اعتبار واقعی است، نه یک پوشش خزانه مستقیم.
اینجاست که ساختار ترانش و مستندات قانونی ادغام شده در NFTها به ورودیهای ریسک درجه اول تبدیل میشود.نامهای توکن مهم هستند زیرا ادغامها خاص توکن هستند. بازار درباره buidl و usdy به عنوان مثالهایی از توکنهای مرتبط با خزانه صحبت میکند و syrupusdc در همان سبد "مدیریت نقدی" در بسیاری از پرتفویها ظاهر میشود. جریان کار تغییر نمیکند، اما دقت لازم تغییر میکند، زیرا پشتیبانی، بازخرید و سطح سطح قرارداد هوشمند هر توکن میتواند متفاوت باشد.پارامترهای وامگیری و مدیریت وثیقهعدد LTV کنترلکنندهای است که تصمیم میگیرد آیا بازده خزانه یک پاداش است یا یک تسریعکننده تصفیه. یک منبع محدودههای وامگیری دیفای معمولی را حدود 70%–80% نسبت وام به ارزش برای وثیقه پشتیبانی شده توسط خزانه توصیف میکند. این را به عنوان بالای محدوده در نظر بگیرید، نه تنظیم پیشفرض. در حداکثر، یک نوسان کوچک اوراکل، تغییر عامل وثیقه یا یک شکاف نقدینگی میتواند حساب را به تصفیه بکشاند حتی اگر اوراق زیرین پایدار باشند.مدیریت وثیقه با خواندن پارامترهای ریسک پروتکل مانند یک تاجر که الزامات حاشیه را میخواند، آغاز میشود.1. تأیید کنید که دارایی به عنوان وثیقه فعال است و آستانه تصفیه را بخوانید. "فهرست شده" کافی نیست. برخی داراییها میتوانند تأمین شوند اما نمیتوانند در برابر آنها وام گرفته شوند. 2. یک LTV انتخاب کنید که در یک هفته بد زنده بماند. بافر باید انحرافات قیمت، تغییرات پارامتر و لغزش اجرایی در طول تصفیهها را پوشش دهد. 3. دارایی را وام بگیرید که بتوانید به سرعت بازپرداخت کنید. بدهی استیبلکوین رایج است، اما نکته عملی این است: بازپرداخت نباید به یک پل واحد، یک برداشت واحد از صرافی یا یک پنجره بازخرید واحد وابسته باشد. 4. عامل سلامت و رفتار اوراکل را نظارت کنید. تصفیهها توسط دیدگاه پروتکل از ارزش وثیقه تحریک میشوند، نه توسط روایت NAV صادرکننده. 5. قبل از اینکه پروتکل مجبور به تعادل شود، تعادل را انجام دهید. اگر عوامل وثیقه تنگ شوند یا نقدینگی نازک شود، ارزانترین اصلاح معمولاً زودتر است، نه در طول حراج تصفیه.توکنهای ترانش ریاضیات را تغییر میدهند. DROP به عنوان سینior توصیف میشود که بازده آن توسط یک تابع هزینه هر ثانیه انباشته میشود، در حالی که TIN جونیور است و هیچ بازده تضمینی ندارد و به ارزش باقیمانده پس از پرداخت DROP بستگی دارد. به عنوان وثیقه، ریسک باقیمانده جونیور بیشتر شبیه سهام عمل میکند. میتواند زمانی که استخر عملکرد ضعیفی دارد، کاهش یابد و این میتواند سریعتر از آنچه که یک پوشش خزانه انجام میدهد به تصفیهها منجر شود.
این همچنین جایی است که نحوه کار بدهی بد Aave از باقیماندههای پس از تصفیه تا کسریهای ذخیره مرتبط میشود. اگر تصفیهها نتوانند در قیمتهای اوراکل پاک شوند، سیستم میتواند با باقیماندهها و کسریهای ذخیره مواجه شود. این تنها یک مشکل وامگیرنده نیست. این به پارامترهای ریسک بازمیگردد، که میتواند درست زمانی که وامگیرندگان تحت فشار هستند، تنگ شود.
ریسکها، محدودیتها و بررسیهای دقت لازم کلیدیاشتباهات پرهزینه در اطراف "لولهکشی"، نه ریسک مدت، تجمع مییابند. خزانههای توکنیزه شده ریسک وثیقه را از نوسانات قیمت به نگهداری، بازخرید و وابستگیهای قرارداد هوشمند منتقل میکنند.1. ریسک پشتیبانی و نگهداری. منابع این توکنها را به عنوان صادر شده توسط شرکتهای مالی تنظیمشده با خزانههای زیرین که توسط یک نگهدارنده نگهداری میشوند توصیف میکنند.
این هنوز یک سوال واقعی را باقی میگذارد: دقیقاً چه چیزی نگهداری میشود، کجا و تحت چه ساختار قانونی. یک توکن میتواند به طور کامل پشتیبانی شود و هنوز هم به طور ضعیف معامله شود اگر بازار به دسترسی به پشتیبانی شک کند. 2. مکانیکهای بازخرید. بسیاری از کاربران فرض میکنند که بازخرید خودکار است زیرا توکن درون زنجیرهای است. اینطور نیست. درخواستهای بازخرید از طریق یک دسته اپراتور خارج از زنجیره پردازش میشوند، حتی اگر درخواست درون زنجیرهای آغاز شود.
اگر بازخرید محدود، تأخیر یا محدود شود، توکن میتواند در زمان فشار از انتظارات جدا شود. 3. ریسک قرارداد هوشمند و ادغام. قراردادهای هوشمند مدیریت صدور، حسابداری بازده و منطق بازخرید را در طراحی توکن توصیف شده توسط منابع مدیریت میکنند. به طور جداگانه، قراردادهای پروتکل وامدهی، واجد شرایط بودن وثیقه، آستانههای تصفیه و نحوه تأمین نقدینگی توسط تصفیهکنندگان را تعیین میکنند. دو دسته قرارداد به معنای دو سطح شکست است. 4. ریسک اوراکل و نقدینگی.
یک پوشش خزانه هنوز هم میتواند تصفیه شود اگر اوراکل قیمت پایینتری را چاپ کند یا اگر نقدینگی درون زنجیرهای در زمان ورود تصفیهکنندگان به بازار نازک باشد. "پشتیبانی شده توسط خزانه به معنای عدم ریسک تصفیه است" یک تصور غلط است که حسابها را خراب میکند. 5. خطای دستهای بین پوششهای خزانه و استخرهای RWA. ساختار DROP/TIN Tinlake به وضوح شبیه ترانش است. DROP ابتدا پرداخت میشود، TIN باقیمانده را به عهده میگیرد.
رفتار TIN مانند "به طور کلی یک خزانه" این است که چگونه کاربران در نهایت ریسک جونیور را به عنوان وثیقه نقدی قرار میدهند. 6. ادعاهای ادغام که تأیید آنها دشوار است. یک منبع ادعا میکند که خزانههای توکنیزه شده به عنوان وثیقه حاشیهای در بایننس استفاده میشوند و در پروتکلهای دیفای اتریوم و سولانا ادغام شدهاند، اما مشخص نمیکند که بازارها یا پارامترهای دقیقی کدامند.
جریان کار صحیح این است که قبل از انتقال اندازه، پشتیبانی، عوامل وثیقه و آستانههای تصفیه را در UI مکان یا پروتکل تأیید کنید.
وثیقه خزانه توکنیزه شده میتواند یک ارتقاء تمیز از وثیقه فقط ETH برای برخی کتابها باشد، اما هنوز هم یک سیستم حاشیهای است. نزدیک به پایان هر ارزیابی از خزانههای توکنیزه شده، تنها سوالی که اهمیت دارد این است که آیا داستان بازخرید خارج از زنجیره توکن و داستان تصفیه درون زنجیرهای پروتکل تحت فشار همراستا هستند.
تجزیه و تحلیل
من دیدهام که مردم به توکنهای پشتیبانی شده توسط خزانهداری مانند اینکه از تصفیه مصون هستند، رفتار میکنند و سپس آنها را در حداکثر LTV پروتکل اجرا میکنند زیرا "این اساساً نقد است." اینگونه است که یک حرکت کوچک اوراکل یا یک تغییر در عامل وثیقه به یک بازگشت اجباری تبدیل میشود، حتی زمانی که صورتحسابهای زیرین دقیقاً همان کاری را انجام میدهند که صورتحسابها انجام میدهند.
عادتهایی که حسابها را زنده نگه میدارند خستهکننده است: وثیقه خزانهداری توکنشده را مانند حاشیه اندازهگیری کنید، نه مانند یک محصول پسانداز. اگر مکان ادعا کند که این توکنها را به عنوان وثیقه حاشیهای پشتیبانی میکند، مانند مثال بایننس که در حال چرخش است، اولین کلیک هنوز پنل ریسک است. بازده، حمل و نقل است. حاشیه، بقا است.
منابع
BYDFi
Gemini Cryptopedia
GitHub
KWF1
پرسشهای متداول
اوراق خزانه توکنیزه شده چیست و چرا میتوان از آنها به عنوان وثیقه استفاده کرد؟
اینها توکنهای مبتنی بر بلاکچین هستند که توسط شرکتهای مالی تحت نظارت صادر میشوند و نمایانگر اوراق خزانه ایالات متحده یا صندوقهای بازار پول پشتیبانی شده توسط خزانه هستند که توسط یک نگهدارنده نگهداری میشوند. از آنجا که این توکنها به صورت زنجیرهای قابل انتقال هستند، پروتکلهای وامدهی میتوانند آنها را به عنوان وثیقه قبول کنند و به طور خودکار قوانین LTV و تصفیه را اجرا کنند. بازده از اوراق قرضه زیرین ناشی میشود که منابع آن را حدود ۴٪–۵٪ سالانه توصیف میکنند.
آیا میتوانم در حین وامگیری از اوراق خزانه توکنیزه شده، بازده خزانه را ادامه دهم؟
منابع الگوی رایج را به عنوان واریز اوراق خزانه توکنیزه شده به عنوان وثیقه و وامگیری در حالی که بازده زیرین به دارندگان توکن ادامه مییابد، توصیف میکنند. اینکه آیا آن بازده به صورت افزایش ارزش توکن یا توزیع ظاهر میشود به طراحی محصول بستگی دارد. طرف وامگیری هنوز با تصفیه مواجه است اگر محدودیتهای LTV نقض شود.
LTV معمول برای وثیقه اوراق خزانه توکنیزه شده در DeFi چیست؟
یک منبع بسیاری از موارد را توصیف میکند که در آن وامگیرندگان میتوانند به طور تقریبی ۷۰٪–۸۰٪ نسبت وام به ارزش را در برابر وثیقه پشتیبانی شده توسط خزانه دسترسی پیدا کنند. این دامنه تضمینی نیست و میتواند بسته به پروتکل، دارایی و شرایط بازار متفاوت باشد. کار کردن در سقف، فضای کمی برای تغییرات اوراکل یا پارامترها باقی میگذارد.
آیا وثیقه USDY همانند استفاده از توکن تِرانچ Tinlake به عنوان وثیقه است؟
خیر. یک پوشش خزانه مانند usdy برای ردیابی ارزش پشتیبانی شده توسط خزانه با بازده ناشی از اوراق قرضه زیرین طراحی شده است. Tinlake توکنهای DROP و TIN را صادر میکند که شبیه تِرانچهای ارشد و جوان هستند، جایی که DROP ابتدا پرداخت میشود و TIN به ارزش باقیمانده پس از پرداخت DROP بستگی دارد که به طور معناداری پروفایل ریسک را تغییر میدهد.
آیا اوراق خزانه توکنیزه شده در حال حاضر به عنوان وثیقه مارجین در بایننس و در DeFi استفاده میشود؟
یک منبع در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۵ تأکید میکند که اوراق خزانه توکنیزه شده به عنوان وثیقه مارجین در بایننس استفاده میشود و در پروتکلهای DeFi اتریوم و سولانا ادغام شده است، اما بازارها یا پارامترهای خاصی را ارائه نمیدهد. روند ایمن این است که توکن دقیق، عامل وثیقه و تنظیمات تصفیه را در داخل مکان یا پروتکل قبل از جابجایی وجوه تأیید کنید.
