فشار ۵۰۰ میلیارد دلاری Nvidia در AI، قدرت پنهان را نمایان…

انیدیا در حال همکاری با شرکت‌های بزرگ وال استریت است تا بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه شخص ثالث را برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی جذب کند و ساخت و سازهای محاسباتی را به عنوان پروژه‌های قابل تأمین مالی بازتعریف کند و نه فقط هزینه‌های سرمایه‌ای شرکتی.

این پیشنهاد در حالی مطرح می‌شود که بازارها بر روی این موضوع تمرکز دارند که اهرم هوش مصنوعی در کجا قرار دارد، از تعهدات اجاره خارج از ترازنامه تا وام‌گیری از کارگزاری‌های اصلی که می‌تواند تم‌های سهام شلوغ را به فروش اجباری تبدیل کند.

نکات کلیدی

• انویدیا با شرکت‌های بزرگ همکاری می‌کندداراییمدیران و بانک‌ها برای جذب بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه شخص ثالث برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی.
• گلدمن ساکس تخمین می‌زند که تعهدات اجاره‌های هایپر اسکیلرها به ۱.۵ تریلیون دلار می‌رسد، که شامل حدود ۱ تریلیون دلار از تعهدات "شروع‌نشده" است که هنوز در صورت‌های مالی منعکس نشده‌اند.
• متمرکز بر هوش مصنوعیصندوق پوشش ریسکآگاهی موقعیتی از ۴۵ میلیارد دلار به حدود ۱۰ میلیارد دلار کاهش یافت پس از اینکه شرط‌های سهام متمرکز و با اهرم باعث ایجاد درخواست‌های حاشیه‌ای شد و سپس سیتادل موقعیت‌های فهرست شده را با تخفیف خرید.
• لطفی کارویی از PIMCO به پیش‌بینی‌های اجماعی اشاره کرد که هزینه‌های سرمایه‌گذاری هایپر اسکیلرها از سال ۲۰۲۷ به بیش از ۱ تریلیون دلار در سال خواهد رسید، در حالی که مقیاس نهایی ساخت و ساز را "به شدت نامشخص" توصیف کرد.

تحرک سرمایه‌گذاری بیش از ۵۰۰ میلیارد دلاری انویدیا، تراشه‌ها را به عنوان زیرساخت‌های قابل تأمین مالی بازتعریف می‌کند.

انیدیا با شرکت‌های وال استریت همکاری می‌کند تا بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار سرمایه شخص ثالث را برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی بسیج کند، حرکتی که توسعه هوش مصنوعی را به نزدیک‌تر به الگوی مورد استفاده برای پروژه‌های بلندمدت مانند انرژی، خطوط لوله و دیگر پروژه‌ها می‌کشاند.

مکانیزم ساده است: به جای اینکه هایپر اسکیلرها همه چیز را به طور مستقیم از طریق ترازنامه تأمین مالی کنند، سرمایه می‌تواند جمع‌آوری شده و در وسایلی که زیرساخت‌ها را مالک هستند و ظرفیت را به اپراتورها اجاره می‌دهند، انبار شود. نتیجه این است که محاسبات هوش مصنوعی کمتر شبیه یک ردیف هزینه و بیشتر شبیه یک کلاس دارایی به نظر می‌رسد.

برنامه Nvidia برای توسعه پلتفرم‌های زیرساخت هوش مصنوعی، نام‌های Apollo، Blackstone، BlackRock، Brookfield، KKR و Goldman Sachs را به عنوان شرکا معرفی کرده و ممکن است شامل ساختارهای شبیه به دارایی‌های خصوصی و تأمین مالی مبتنی بر دارایی باشد. تأمین مالی مبتنی بر دارایی به معنای وام‌گیری با وثیقه‌گذاری بر اساس دارایی‌های خاص است، در اینجا زیرساخت و تجهیزات، نه فقط اعتبار عمومی وام‌گیرنده.

مدیرعامل Nvidia، جنسن هوانگ، این تغییر را به صراحت بیان کرد و تراشه‌های Nvidia را به عنوان یک "دارایی زیرساختی قابل سرمایه‌گذاری" توصیف کرد.

این چارچوب اهمیت دارد زیرا به جذب بیشتر اعتبار و واسطه‌گری بیشتر دعوت می‌کند. اگر محاسبات به عنوان زیرساخت قابل تأمین مالی در نظر گرفته شود، بازار به طور طبیعی به سمت ساختارهایی خواهد رفت که مالکیت، عملیات و تأمین مالی را جدا می‌کند، که می‌تواند هزینه ظاهری سرمایه را در زمان‌های خوب کاهش دهد و در زمان‌های سخت، دید را فشرده کند.

سطل اهرم پنهان: ۱.۵ تریلیون دلار تعهدات اجاره و ۱ تریلیون دلار الزامات آغاز نشده

تمیزترین مثال از اهرم "کمتر قابل مشاهده تا زمانی که قابل مشاهده شود" اجاره است. تحلیلگران گلدمن ساکس تخمین زده‌اند که تعهدات اجاره‌ای ترکیبی هایپر اسکیلرها برای مراکز داده، تأسیسات تحقیق و توسعه، دفاتر و تجهیزات به ۱.۵ تریلیون دلار رسیده است، که نسبت به حدود ۲۰۰ میلیارد دلار پنج سال پیش افزایش یافته است.

حدود ۱ تریلیون دلار از این مجموع تعهدات اجاره‌ای "غیر آغاز شده" است، به این معنی که تعهدات توافق شده‌اند اما هنوز آغاز نشده‌اند، بنابراین هنوز در صورت‌های مالی نشان داده نمی‌شوند هرچند که به پرداخت‌های آینده اشاره دارند.

زمان‌بندی نکته اصلی است. تعهدات آغاز نشده زمانی به جریان‌های نقدی واقعی تبدیل می‌شوند که اجاره‌نامه‌ها آغاز شوند و می‌توانند نیازهای اهرمی و نقدینگی گزارش شده را به سرعت تغییر دهند اگر چندین پروژه در یک بازه زمانی مشابه از "امضا شده" به "در حال خدمت" تغییر وضعیت دهند.

هشدار گلدمن صریح بود: تعهدات اجاره‌نامه‌های آغاز نشده "می‌توانند اهرم و نیازهای نقدینگی آینده را کمتر از حد واقعی نشان دهند زیرا این تعهدات در نهایت شناسایی می‌شوند و پرداخت‌های قراردادی سررسید می‌شود"، تحلیلگران در یادداشتی در ۶ اوت نوشتند.

شرکت‌های مشترک و وسایل اجاره‌ای بخشی از همان ابزارها هستند. برخی از غول‌های فناوری از شرکت‌های مشترک و دیگر ساختارهای اجاره‌ای برای قرض گرفتن برای هزینه‌های مرکز داده‌های هوش مصنوعی استفاده می‌کنند بدون اینکه بدهی‌ها تا شروع اجاره‌ها در ترازنامه‌ها ظاهر شوند. این روش تا زمانی که تأمین مالی ارزان باقی بماند و فرضیات تقاضا برقرار باشد، کار می‌کند.

اما وقتی بازار اعتبار را دوباره قیمت‌گذاری می‌کند یا وقتی منحنی استفاده از ساخت و ساز ناامیدکننده می‌شود، اوضاع پیچیده می‌شود، زیرا تعهدات هنوز هم طبق برنامه به وقوع می‌پیوندند.

چگونه قرار گرفتن در معرض هوش مصنوعی دو بار اهرم می‌شود: ساختارهای شرکتی به علاوه پوشش‌های کارگزار اصلی و مشتقات

تجارت هوش مصنوعی می‌تواند در دو لایه مختلف اهرم‌گذاری شود و این لایه‌ها می‌توانند با یکدیگر تعامل داشته باشند. لایه اول مالی شرکتی و پروژه‌ای است: بازارهای اوراق قرضه، سرمایه‌گذاری‌های مشترک، اجاره‌ها و تأمین مالی مبتنی بر دارایی که برای تأمین مالی مراکز داده و تجهیزات استفاده می‌شود.

لایه دوم اهرم سرمایه‌گذار است: صندوق‌های پوشش ریسک و سایر سرمایه‌گذاران که از وام‌گیری کارگزاری اصلی استفاده می‌کنند ومعاملات مشتقهبرای افزایش بازدهی در معرض سهام مرتبط با هوش مصنوعی.

وام‌گیری کارگزاری اصلی، تأمین مالی است که توسط کارگزاران بزرگ ارائه می‌شود و به صندوق‌ها اجازه می‌دهد تا موقعیت‌های بزرگ‌تری نسبت به نقدینگی خود داشته باشند. یک درخواست مارجین زمانی اتفاق می‌افتد که آن موقعیت‌های اهرمی ارزش خود را از دست بدهند و وام‌دهنده درخواست وثیقه بیشتری کند.وثیقه.در یک تم شلوغ، این می‌تواند یککاهشرا به یک آبشار تبدیل کند زیرا فروش تحت تأثیر محدودیت‌های تأمین مالی است، نه بر اساس یک دیدگاه بنیادی جدید.

آگاهی موقعیتی، مورد استرسی است که بازارها اکنون برای نقشه‌برداری از آن آبشار استفاده می‌کنند. دارایی‌های صندوق پوشش ریسک متمرکز بر هوش مصنوعی از ۴۵ میلیارد دلار به حدود ۱۰ میلیارد دلار پس از ضرر در شرط‌های سهام اهرمی و متمرکز کاهش یافت و نتوانست یک سری درخواست‌های مارجین از وام‌دهندگان را برآورده کند. پرتفوی آن به شدت متمرکز بود و شامل نام‌هایی مانند SK Hynix و CoreWeave بود. سیتادل بعداً موقعیت‌های عمومی آگاهی موقعیتی را با تخفیف خریداری کرد و SK Hynix و CoreWeave از آن زمان بهبود یافته‌اند.

این واقعه به تنهایی اثباتی بر آسیب‌پذیری سیستماتیک نیست، اما یک تصویر واضح از مکانیزمی است که معامله‌گران به آن اهمیت می‌دهند: اهرم به علاوه تمرکز به علاوهنوسانمی‌تواند مجبور کندتصویهدر بدترین زمان ممکن، و بازگشت می‌تواند حتی اگر نام‌های زیرین بعداً افزایش یابند، اتفاق بیفتد.

اهرم در مقابل انتظارات: بحث درباره اینکه چه چیزی اول می‌شکند در تجارت هوش مصنوعی

استدلال بازار اکنون بین دو حالت شکست تقسیم شده است. یک گروه بر روی اهرم و سرعت بازگشت تمرکز دارد. مدیرعامل JPMorgan، جیمی دایمون گفت که بدهی حاشیه "بسیار بالا" است و افزود که این خطر نوسانات تقویت‌شده را افزایش می‌دهد. در این چارچوب، خطر کمتر به این مربوط می‌شود که آیا هوش مصنوعی واقعی است و بیشتر به این مربوط می‌شود که چه مقدار از ریسک تأمین مالی شده و چه سریع وام‌دهندگان سخت‌گیر می‌شوند.

گروه دیگر فکر می‌کند که خطر نزدیک‌تر ساده‌تر است: انتظارات. سهیل مهتانی، مدیر موسسه سرمایه‌گذاری در نود و یک، گفت که انتظارات "از درآمدهای بالا و رو به افزایش در سال‌های آینده" "خطر اصلی" تجارت هوش مصنوعی برای بازارها بود. "این عمدتاً یک مشکل انتظارات است نه یک مشکل اهرم،" او از طریق ایمیل نوشت.

او همچنین تمرکز سهام را "تاریخی بالا" در بازارهای فناوری‌محور، به‌ویژه ایالات متحده، توصیف کرد و استدلال کرد که تمرکز می‌تواند مانند اهرم عمل کند و حرکات شاخص را در زمانی که بزرگ‌ترین وزن‌ها سقوط می‌کنند، تقویت کند.

"شاخص‌های بزرگ سهام به شدت متمرکز هستند و هیچ‌کس فکر نمی‌کند که چیزی بتواند آنها را از ریل خارج کند،" مهتانی گفت و هشدار داد که تغییر از خرید مجدد به انتشار سهام بیشتر می‌تواند منبع حمایتی را که ارزش‌گذاری‌های مرتبط با هوش مصنوعی در حال حاضر تحت فشار است، حذف کند.

در مورد صندوق‌های پوشش‌دار به‌طور خاص، واکنش صنعت این است که اهرم به‌طور خودکار یک تهدید سیستماتیک نیست. یک سخنگوی انجمن مدیریت سرمایه‌گذاری جایگزین گفت که اهرم یک "ابزار اصلی" است که توسط صندوق‌های پوشش‌دار برای افزایش بازده و تأمین نقدینگی بازار استفاده می‌شود. "سوال کلیدی این نیست که آیا صندوق‌های پوشش‌دار از اهرم استفاده می‌کنند، بلکه آیا استفاده از آن تهدید مادی برای ثبات مالی ایجاد می‌کند.

شواهد موجود از رفتار اهرم صندوق‌های پوشش‌دار به‌عنوان یک ریسک سیستماتیک ذاتی حمایت نمی‌کند،" سخنگو گفت. آنها همچنین در برابر رفتار با انفجارهای مختلف به‌عنوان یک ساختار مشابه هشدار دادند و گفتند، "مهم است که رویدادهای بسیار متفاوت بازار را با هم ترکیب نکنیم،" و افزودند که دلیلی نمی‌بینند که انتظار داشته باشند اپیزود آگاهی موقعیتی "یک بازنگری جدید از قوانین حاکم بر اهرم صندوق‌های پوشش‌دار را تحریک کند."

نظر من: ریسک قابل معامله سرعت شناسایی است، نه فقط اندازه ساخت و ساز

آستانه‌ای که مهم است زمانی است که تعهدات از روایت خارج شده و به جریان نقدی تبدیل می‌شوند. انویدیا می‌تواند تراشه‌ها را به‌عنوان "دارایی زیرساخت سرمایه‌گذاری‌پذیر" بنامد و اجماع می‌تواند هزینه‌های سرمایه‌گذاری هایپر اسکیلر را بالای ۱ تریلیون دلار در سال از ۲۰۲۷ پیش‌بینی کند، اما بازار مسیر را معامله می‌کند، نه مقصد را.

برآورد اجاره ۱.۵ تریلیون دلاری گلدمن، با تقریباً ۱ تریلیون دلار بدون شروع، نوع عددی است که می‌تواند تا زمان تجمع برنامه‌های شروع و قابل مشاهده شدن ریاضیات نقدینگی، ساکت بماند.

آزمون واقعی این است که آیا بسته مالی تحت فشار کسل‌کننده باقی می‌ماند. اگر انویدیا و شرکای آن پلتفرم را با تأمین مالی مبتنی بر دارایی و وسایل شبیه دارایی‌های خصوصی رسمی کنند در حالی که افشای اجاره و اسپردهای اعتباری منظم باقی بمانند، این تنظیم به نظر می‌رسد ساختاری باشد نه مبتنی بر احساسات.

اگر کارگزاران اصلی سخت‌گیر شوند و فروش‌های بلوکی تخفیف‌خورده دوباره ظاهر شوند، سمت پایین تجارت هوش مصنوعی با سرعت فروش اجباری تعریف خواهد شد، نه با اندازه بلندمدت ساخت و ساز.

منابع

• سی‌ان‌بی‌سی