نرخهای تأمین مالی در کریپتو چگونه کار میکنند: خواندن ریسک حمل و نقل دائمی و ازدحام
نرخهای تأمین مالی هزینههای دورهای "حمل" هستند که بین معاملهگران در قراردادهای آتی دائمی پرداخت میشود تا قرارداد نزدیک به قیمت نقدی معامله شود. آنها را از صفحه نمایش بورس بخوانید و بررسی کنید که چه کسی به چه کسی پرداخت میکند، شمارش معکوس تا زمانسنجی بعدی و اینکه آیا قیمت علامت بالا یا پایین نسبت به شاخص است.
نکات کلیدی
- پرداختهای تأمین مالیبین خریداران و فروشندگان در قراردادهای آتی دائمیتبادل میشود و جهت آن با توجه به اینکه آیا قرارداد بالای قیمت نقدی یا زیر آن معامله میشود، تغییر میکند.
- بیشتر مکانها تأمین مالی را بر اساس زمان، معمولاً هر هشت ساعت، تسویه میکنند، بنابراین شمارش معکوس مهم است زیرا حمل در زمانسنجی بر PnL تأثیر میگذارد.
- بورسها تأمین مالی را به فاصله بین قیمت علامتو یک شاخص نقدی متصل میکنند و معمولاً یک مؤلفه نرخ بهره را با یک شاخص حق بیمه ترکیب میکنند.
- تأمین مالی شدید یک معیار استرس موقعیتی است و یک مجموعه داده ادعا میکند که اوجها معمولاً ۱۲ تا ۲۴ ساعت قبل از رویدادهای بزرگ تسویهظاهر میشوند.
چرا قراردادهای آتی دائمی به تأمین مالی نیاز دارند
قراردادهای آتی دائمینقدینگی را به یک قرارداد بدون انقضا متمرکز میکنند، به همین دلیل است که آنها به محصول غالب مشتقات کریپتو تبدیل شدهاند. ادبیات علمی قراردادهای آتی دائمی را به عنوان محبوبترین مشتق کریپتو توصیف میکند، با بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار معامله روزانه، دقیقاً به این دلیل که معاملهگران میتوانند بدون نیاز به تمدید، در معرض خطر قرار بگیرند.
مشکل ساختاری است: بدون تاریخ انقضا، هیچ لحظه تقویمی وجود ندارد که قرارداد باید به قیمت نقدی نزدیک شود.آن لنگر تاریخ انقضا گمشده دلیل اصلی وجود نرخ تأمین مالی کریپتو است. تأمین مالی مکانیزمی است که قرارداد دائمی را به سمت قیمت نقدی برمیگرداند و نشستن در طرفی که قرارداد را از قیمت نقدی دور میکند، هزینهبر میکند. وقتی قرارداد بالای قیمت نقدی معامله میشود، بازار یک حمل مکرر پرداخت میکند تا آن قرار طولانی را حفظ کند. وقتی که ارزان معامله میشود، حمل به سمت دیگر تغییر میکند.به همین دلیل است که "تأمین مالی یک هزینه بورس است" مدل ذهنی اشتباهی است. بورس بیشتر به عنوان محاسبهگر و لایه تسویه عمل میکند. انتقال اقتصادی بین طرفین، خریدار و فروشنده است و این انتقال به گونهای طراحی شده است که قیمت قرارداد دائمی کمتر تمایل به دور شدن از قیمت نقدی داشته باشد.
برای معاملهگران، چارچوب مفید این است که تأمین مالی یک
سیگنال کریپتو پایه
بدون تاریخ انقضا است. این روش بازار برای تسویه فاصله اخیر بین قرارداد دائمی و قیمت نقدی بر اساس یک برنامه است، بنابراین هزینه اهرم و موقعیتگیری جمعیت به عنوان عددی که میتوان آن را مانند هر معیار ریسک دیگری نظارت کرد، ظاهر میشود.چه کسی به چه کسی و چه زمانی پرداخت میکندجهت ساده است و هنگام خواندن سریع صفحه بیشتر از بزرگی اهمیت دارد. وقتی تأمین مالی مثبت است، خریداران به فروشندگان پرداخت میکنند.
وقتی تأمین مالی منفی است، فروشندگان به خریداران پرداخت میکنند. آن علامت اولین چیزی است که باید بررسی شود زیرا نشان میدهد کدام طرف "اجاره میدهد" تا در معرض خطر باقی بماند.
دومین چیزی که باید بررسی شود ساعت است. تأمین مالی به طور مداوم به شیوهای که هزینههای معاملاتی "گیرنده سازنده" هستند، محاسبه نمیشود. این در زمانهای مشخصی کریستالی میشود. یک ریتم رایج هر هشت ساعت است و توصیف علمی آن است که تأمین مالی معمولاً هر هشت ساعت پرداخت میشود و تقریباً با میانگین فاصله آتی-نقدی در هشت ساعت گذشته مطابقت دارد. در Binance Futures، رابط نرخ تأمین مالی فعلی و شمارش معکوس تا پرداخت بعدی را نشان میدهد و مثال خود Binance از یک نرخ بهره روزانه ثابت ۰.۰۳٪ استفاده میکند که به سه تأمین مالی ۰.۰۱٪ تقسیم میشود.
آن شمارش معکوس تزئین UI نیست. این تفاوت بین "حمل نظری است" و "حمل به حساب ضربه زد" است. اگر یک موقعیت در طول زمانسنجی نگه داشته شود، انتقال
پرداختهای تأمین مالیبر اساس برنامه انجام میشود، حتی اگر معاملهگر برنامهریزی کرده باشد که "به زودی" ببندد.تأمین مالی همچنین با
اندازهگیری موقعیتبه گونهای تعامل دارد که کاربران جدید قرارداد دائمی را شگفتزده میکند. جمعیت بر اساس جایی که قرارداد دائمی نسبت به قیمت نقدی معامله میشود تعریف میشود، نه بر اساس تنظیم اهرم هر معاملهگر. یک موقعیت کوچک و بدون اهرم میتواند هنوز هم حمل معناداری پرداخت کند اگر بازار به شدت یکطرفه باشد.چگونه بورسها نرخ تأمین مالی را تعیین میکنند
دو قیمت مرجع آنچه را که معاملهگران تجربه میکنند، هدایت میکند: قیمت علامت و قیمت شاخص. قیمت علامت قیمت مرجع بورس برای قرارداد دائمی است که برای چیزهایی مانند PnL و منطق تسویه در بسیاری از مکانها استفاده میشود. قیمت شاخص یک قیمت نقدی مرجع است که از بازارهای نقدی زیرین ساخته شده است.
تأمین مالی به فاصله بین این دو لنگر متصل است تا قرارداد به سمت قیمت نقدی تشویق شود.در چارچوب Binance، تأمین مالی دو مؤلفه دارد: یک مؤلفه نرخ بهره و یک شاخص حق بیمه. مؤلفه نرخ بهره تفاوت هزینه سرمایه یا هزینه وامگیری بین دارایی پایه و ارز نقل قول را منعکس میکند و معمولاً نسبت به حق بیمه کوچک و پایدار است. شاخص حق بیمه بخشی است که با موقعیتگیری حرکت میکند زیرا نشان میدهد که آیا قرارداد دائمی بالای قیمت نقدی یا زیر آن معامله میشود.فرمولهای دقیق بسته به مکان متفاوت است و این یک پاورقی نیست. این تغییر میدهد که "چگونه نرخ تأمین مالی را بخوانیم" واقعاً در یک صفحه خاص چه معنایی دارد. برخی از بورسها تأمین مالی را محدود میکنند، برخی آن را هموار میکنند و برخی حق بیمه را به طور متفاوتی وزن میکنند. بخش ثابت در منابع، نیت است: پرداخت به رابطه قرارداد دائمی و قیمت نقدی متصل است و برای حفظ قیمت دائمی در هماهنگی با قیمت نقدی وجود دارد.
برای یک معاملهگر، خوانش عملی تمیز این است: تأمین مالی فاصله میانگین اخیر است که بر اساس زمان تسویه میشود. به همین دلیل است که یک قرارداد دائمی میتواند به نظر برسد که در حال پیگیری قیمت نقدی است و هنوز هم برای روزها به آرامی گران باشد. فاصله به صورت برشها پرداخت میشود و برشها همان چیزی هستند که به عنوان تأمین مالی ظاهر میشوند.
چه چیزی نرخهای تأمین مالی به معاملهگران سیگنال میدهد
تأمین مالی یک حمل قابل معامله است، اما همچنین یک معیار استرس موقعیتی است. تأمین مالی مثبت مداوم به این معنی است که بازار مایل است برای ماندن در موقعیت طولانی پرداخت کند، که معمولاً با رژیمهای حرکتی همراستا است. خطر این است که همان جمعیتی که تأمین مالی را بالاتر میبرد، تحمل بازار برای یک بازگشت را نیز تنگ میکند.
یک مجموعه داده متمرکز بر تسویه ادعا میکند که اوجهای نرخ تأمین مالی معمولاً ۱۲ تا ۲۴ ساعت قبل از رویدادهای بزرگ تسویه رخ میدهند. این ادعا قانون طبیعت نیست، اما با مکانیزمی که معاملهگران روی صفحه نمایش میبینند مطابقت دارد: وقتی علاقه باز بالا است و قرارداد دائمی بالای قیمت نقدی معامله میشود، یک حرکت کوچک در قیمت نقدی میتواند منجر به کاهش اجباری ریسک شود.
تسویهها فقط ضرر نیستند، بلکه سفارشات بازار هستند که به کتابهای نازک ضربه میزنند و میتوانند یک افت عادی را به یک حفره هوایی تبدیل کنند.
زمینه تسویه در آن مجموعه داده همان یادآوری مقیاس است. در اوجهای بازار صعودی ۲۰۲۱، تسویههای روزانه متوسط به طور منظم از ۲۵۰ میلیون دلار فراتر رفت. در روزهای بزرگ سقوط، تسویههای روزانه میتوانند به بیش از ۱ میلیارد دلار برسند و در مه ۲۰۲۱ بیش از ۷۰۰ میلیون دلار در کمتر از یک ساعت تسویه شد. تأمین مالی این اعداد را ایجاد نمیکند، اما تأمین مالی شدید اغلب با شرایط اهرمی که این اعداد را ممکن میسازد، همزیستی دارد.
یک "سیگنال نرخ تأمین مالی منفی" تصویر معکوس است. وقتی تأمین مالی منفی است، فروشندگان برای ماندن در موقعیت کوتاه پرداخت میکنند، که میتواند در روندهای نزولی یا پوشش اضطراری اتفاق بیفتد. این میتواند سوزشهای شدیدی را ایجاد کند اگر قیمت متوقف شود و فروشندگان مجبور شوند به قیمتهای در حال افزایش پوشش دهند. تأمین مالی به تنهایی یک نشانگر جهتدار نیست. این یک برچسب قیمت بر روی موقعیتگیری شلوغ است.
آربیتراژ تأمین مالی و خطرات واقعی آن
معامله محبوب به عنوان "کسب تأمین مالی" با پوشش جهت توصیف میشود: خرید نقدی و فروش قرارداد دائمی وقتی که قرارداد گران است، یا برعکس وقتی که ارزان است. به طور مفهومی، این یک معامله کریپتو پایه است که در آن معاملهگر سعی میکند حمل را در حالی که قرار گرفتن در معرض قیمت را خنثی میکند، به دست آورد.
هشدار علمی بخشی است که بیشتر مردم از آن صرف نظر میکنند. آربیتراژ نرخ تأمین مالی حتی قبل از حاشیه و هزینهها بدون ریسک نیست، زیرا هیچ تاریخ انقضای از پیش تعیینشدهای وجود ندارد که تضمین کند همگرایی زمانی که موقعیت باز میشود، اتفاق میافتد. قراردادهای آتی با تاریخ انقضا ثابت یک عملکرد تقویمی دارند. قراردادهای آتی دائمی اینگونه نیستند. یک پایه میتواند بیشتر از آنچه که معاملهگر میتواند solvent یا صبور بماند، باز بماند.
این ریسک زمانی به شیوههای بسیار عادی ظاهر میشود. پوشش میتواند "جهتدار خنثی" باشد و هنوز هم پول از دست بدهد اگر پایگاه قرارداد به سمت معاملهگر حرکت کند، اگر فاصله قبل از تنگ شدن گسترش یابد، یا اگر معاملهگر مجبور شود در زمان بدی بسته شود زیرا حاشیه در جای دیگری نیاز است. تأمین مالی همچنین میتواند علامت را تغییر دهد.
یک موقعیت باز شده برای دریافت حمل میتواند بدون هشدار به یک موقعیت پرداختکننده حمل تبدیل شود اگر قرارداد از گران به ارزان حرکت کند.
هزینهها نیز مهم هستند، اما آنها بخش خستهکننده هستند. برنامههای گیرنده سازنده تعیین میکنند که هزینه ورود و خروج چقدر است و این هزینهها میتوانند بر لبههای کوچک تأمین مالی تسلط یابند. نکته مهمتر ساختاری است: بدون تاریخ انقضا، معامله یک مشکل مدیریت موقعیت است، نه یک محصول بازده رایگان.
نکات عملی برای مدیریت تأمین مالی
صفحه تبادل اطلاعات کافی را برای مدیریت تأمین مالی به عنوان یک ورودی قابل کنترل به جای یک مورد غیرمنتظره ارائه میدهد. هدف پیشبینی تأمین مالی به طور کامل نیست. هدف جلوگیری از نگهداری ریسک از طریق یک زمانسنج بدون دانستن اینکه چه چیزی پرداخت خواهد شد و چرا است.
1. نوع قرارداد را شناسایی کنید و تأیید کنید که قرارداد دائمی است. تأمین مالی به پرپها مربوط میشود، نه به بازار نقدی یا هر قرارداد آتی تاریخدار. 2. جهت تأمین مالی و تایمر شمارش معکوس را بخوانید. مثبت به این معنی است که خریداران بلندمدت به فروشندگان کوتاهمدت پرداخت میکنند، منفی به این معنی است که فروشندگان کوتاهمدت به خریداران بلندمدت پرداخت میکنند و پرداخت در زمانسنج نشاندادهشده در محل انجام میشود. 3.
قیمت علامت را در مقابل قیمت شاخص بررسی کنید. قیمت علامت غنی نسبت به شاخص، زمینهای برای تأمین مالی مثبت است و قیمت علامت ارزان، زمینهای برای تأمین مالی منفی است. 4. نرخ را به هزینه نگهداری برای افق زمانی مورد نظر تبدیل کنید. یک نرخ کوچک میتواند برای یک معامله سریع بیاهمیت باشد و برای نگهداری چند روزه مهم باشد زیرا در طول زمانسنجها انباشته میشود. 5. استرس موقعیت را با علاقه باز بررسی کنید.
یک چاپ تأمین مالی بالا همراه با افزایش علاقه باز، رژیم ریسک متفاوتی نسبت به تأمین مالی بالا با علاقه باز ثابت یا در حال کاهش است. 6. تصمیم بگیرید که آیا موقعیت باید از طریق زمانسنج بعدی نگهداری شود یا خیر. اگر بار منفی باشد و بازار شلوغ باشد، تصمیم ریسک تمیز معمولاً درباره اندازه ریسک و تحمل تصفیه است، نه درباره اینکه در جهت درست هستید.
اینجاست که ابزارهای گستردهتر قراردادهای دائمی کریپتو به هم پیوسته میشوند. تأمین مالی خط بار است، قیمت علامت مرجع تصفیه در بسیاری از مکانها است و علاقه باز متر شلوغی است. وقتی با هم خوانده شوند، یک عدد را به یک تصمیم ریسک تبدیل میکنند.
نتیجهگیری
من دیدهام که معاملهگران تأمین مالی را مانند یک مورد مزاحم کوچک در نظر میگیرند، سپس وقتی شمارش معکوس بایننس به پایان میرسد و بار به بدترین لحظه ممکن به PnL تبدیل میشود، غافلگیر میشوند. نسخه گرانقیمت این است که از طریق یک رشته چاپ مثبت نگهداری کنید در حالی که علاقه باز در حال افزایش است، سپس در همان حفره هوای تصفیهای که تأمین مالی به آن اشاره میکرد، گرفتار شوید.
قاعده من ساده است: قبل از نگهداری هر پرپ از طریق زمانسنج بعدی، علامت و تایمر را بررسی کنید، سپس قیمت علامت را در مقابل شاخص بررسی کنید. اگر تأمین مالی شدید باشد، من آن را کمتر مانند "بازده" و بیشتر مانند یک زنگ خطر که اهرم به اندازه کافی شلوغ است تا حرکت بعدی مجبور شود، در نظر میگیرم، نه ارگانیک.
منابع
آکادمی بایننس
arXiv
PatentPC
پرسشهای متداول
نرخ تأمین ارز دیجیتال چیست و چه کسی واقعاً آن را دریافت میکند؟
نرخ تأمین ارز دیجیتال یک پرداخت زمانبندی شده است که بین معاملهگران با موقعیتهای بلند و کوتاه در قراردادهای آتی دائمی مبادله میشود. اگر تأمین مثبت باشد، موقعیتهای بلند به موقعیتهای کوتاه پرداخت میکنند. اگر تأمین منفی باشد، موقعیتهای کوتاه به موقعیتهای بلند پرداخت میکنند.
چند وقت یکبار پرداختهای تأمین در قراردادهای آتی دائمی شارژ میشود؟
بسیاری از صرافیها پرداختهای تأمین را بر اساس یک برنامه ثابت تسویه میکنند، که معمولاً هر هشت ساعت یکبار است. مثال بایننس از یک نرخ بهره روزانه ثابت ۰.۰۳٪ استفاده میکند که به سه تأمین ۰.۰۱٪ تقسیم شده است و رابط کاربری شمارش معکوس تا زمانبندی بعدی را نشان میدهد. نکته این است که پرداخت در زمانبندی مشخص انجام میشود، نه زمانی که یک معاملهگر موقعیت را میبندد.
چگونه میتوانم نرخ تأمین را در صفحه صرافی بخوانم؟
با علامت شروع کنید تا ببینید چه کسی به چه کسی پرداخت میکند، سپس شمارش معکوس تا زمان تأمین بعدی را بررسی کنید. بعد، قیمت مارک را در مقابل قیمت شاخص بررسی کنید تا بفهمید آیا قرارداد دائمی با قیمت بالا یا پایین معامله میشود. این ترکیب نشان میدهد که آیا هزینه تأمین برای دوره بعدی هزینه است یا اعتبار.
آیا نرخ تأمین منفی سیگنال صعودی یا نزولی است؟
نرخ تأمین منفی به این معنی است که موقعیتهای کوتاه به موقعیتهای بلند پرداخت میکنند، که معمولاً نشاندهنده این است که قرارداد دائمی زیر قیمت نقدی معامله میشود و موقعیتهای کوتاه شلوغ هستند. این میتواند با حرکت نزولی همراستا باشد، اما همچنین میتواند باعث فشارهای شدید شود اگر قیمت متوقف شود.
آیا نرخ تأمین آربیتراژ بدون ریسک است اگر من موقعیت نقدی و دائمی را پوشش دهم؟
خیر. تحقیقات در مورد قراردادهای آتی دائمی نشان میدهد که این معامله حتی با نادیده گرفتن حاشیه و هزینهها بدون ریسک نیست زیرا تاریخ انقضایی برای تضمین همگرایی هنگام بازگشت وجود ندارد. یک پایه میتواند عریض بماند یا بیشتر عریض شود و نرخ تأمین میتواند قبل از بسته شدن موقعیت علامت خود را تغییر دهد.
